581 
Pi©» 1 . 
overeenkomende met z = 0, 
Liggen de punten (,c&, Zk) op een 
kromme van het nevenstaande type 
(tig. 1) die asymptotisch schijnt te nade- 
ren tot de ordinaatlijnen x — x a en 
x = x n van de uiterste grenzen x 0 en 
x n van x, dan verdient het aanbeveling 
voor de analytische gedaante van de 
normale functie te kiezen : 
Z =). 10 log p — . . (1) 
Xn — x 
Door invoering van de mediaan x m , 
krijgen we 
V 
x n x m 
Xm x c 
(2) 
en derhalve 
z — X l0 log 
x- 
'o 
~ Od i 
rp p rii rii 
tb n ih tb n 
• (3) 
Het komt er nu op aan uit de gegeven kromme de constanten 
x 0 , x n , x m en l te bepalen. De (op gewoon millimeterpapier getee- 
kende) kromme levert dadelijk de waarde x m . 
Uit 
dk 
dx 
= IM 
1 
1 
rp rp rp . rp 
lij tl/ tl/ 97 M' 
XM(x n —x 0 ) 
(x X 0 )(x n X ) X 2 -j- (x o~\~Xti)x — XgX, 
(4) 
(M=mod—- l0 log e =r 0.434295) 
en 
d 2 z lM(x n — x 0 ) [2 x — (x 0 -f- x„) [ 
dx 2 (x — x 0 ) 2 (x n — x) 2 
vinden we voor de coördinaten (§,?) van het buigpunt 
£ — X 10 log p — X 
x n x rn 
X m Xq 
en voor de richtingstangens S' van de buigraaklijn 
g f f lM {x n —x 0 ) _ 4:XM 
In het algemeen is de ligging der asymptoten tamelijk onzeker. 
Het buigpunt (gelegen midden tusschen de asymptoten) kan in den 
regel evenmin scherp aangegeven worden. Daarentegen kan de lig- 
ging van de buigraaklijn met vrij groote nauwkeurigheid bepaald 
worden. De vergelijking der buigraaklijn luidt: 
