593 
concentraties der stoffen van het ééne lid der reactie vergelijking, 
gedeeld door dat van de concentraties van de stoffen van het andere 
lid, waarbij elke concentratie tot de macht verheven wordt, waarvan 
de exponent het aantal moleculen aangeeft, dat aan de omzetting 
deelneemt, is bij eene bepaalde temperatuur constant, maar varieert 
bij wisselende temperatuur. Deze temperatuurafhankelijkheid wordt 
aangegeven door de bekende uitdrukking van van ’t Hoff : 
cl In K E 
— ( 1 ) 
dT RT 2 
waarin K de evenvvichtsconstante, T de absolute temperatuur, E de 
omzettingsenergie en R de gasconstante voorstelt '). 
Wil men deze vergelijking op bepaalde gevallen toepassen, dan 
moet ze geïntegreerd worden ; men dient daartoe E als functie van 
de temperatuur te kennen. 
Neemt men voor E een constante, m.a.w. is de energieverandering 
bij de reactie onafhankelijk van de temperatuur, dus de som der 
soortelijke warmlen van de stoffen van het eerste lid der reactie- 
vergelijking gelijk aan die van de stoffen van het tweede lid, dan 
verkrijgt men door integratie van verg. 1 eene uitdrukking van de 
gedaante : 
lnK=+^+b, (2) 
waarin n en b constanten voorstellen. 
Neemt men aan, dat de algebraische som der soortelijke warmten 
van de reageerende stoffen niet nul is, zooals bij (2) verondersteld 
werd, maar eene waarde heeft, die niet met de temperatuur varieert, 
dan is de energieverandering lineair afhankelijk van T ; verg. J 
levert dan bij integratie : 
In K — -f- — — b In T -j- c (3) 
waarin a, b en c weder constanten aangeven. 
Varieeren de soortelijke warmten lineair met T, dan verkrijgt 
men voor E eene kwadratische uitdrukking; integratie van (1) 
levert dan : 
InK— + ~ — blnT — cT + d (4) 
Ik heb er reeds vroeger op gewezen, dat verg. 2 voor vele gas- 
reacties voldoende in overeenstemming is met de evenwichtsmetin- 
Staan in K de concentraties van het tweede lid in den teller, dan is E het 
energieverlies bij de reactie. 
