595 
met twee constanten aangegeven worden, of ze kunnen dat niet. 
In het laatste geval heeft men met groote waarnemingsfouten te 
doen. Het groote voordeel van verg. 2 is nu, dat ze ons op deze 
fouten opmerkzaam maakt. Is verg. 2 niet bruikbaar, dan moeten 
de waarnemingen herhaald worden. 
Ik wil in de volgende bladzijden aan een aantal voorbeelden 
aantoonen, dat verg. 2 even goed bruikbaar is als de meer gecom- 
pliceerde en tevens zal ik van enkele andere evenwiehten, die niet 
door verg. 2 kunnen worden weergegeven, aantoonen, dat dit toe- 
geschreven moet worden aan groote onnauwkeurigheden in de bepa- 
lingen. Ik zal dan tevens de gelegenheid hebben de aandacht te 
vestigen op enkele belangrijke reacties, die m. i. weinig nauwkeurig 
zijn waargenomen en waarvan eene hernieuwde bestudeering zeer 
gewenscht is. 
2. Ik wil beginnen duidelijk te maken, waarom verg. 2 bijna 
zonder uitzondering op het experimenteele feitenmateriaal van toe- 
passing is en wil dit toelichten aan een gasevenwicht, dat tot de best 
onderzochte behoort, n.1. de koolzuurdissociatie : 2 C0 2 ^ 2 CO 0 2 . 
Noemt men de energieverandering bij omzetting van twee molen 
koolzuur bij de temperatuur 1\Et v dan wordt ze bij eene andere 
temperatuur T aangegeven door: 
Et = E Tl + («-<0 (T- r J\), ( 5 ) 
waarin c 1 de gemiddelde soortelijke warmte bij constant volume 
voorstelt van twee molen koolzuur en c 2 die van twee molen kool- 
oxyd en één mol zuurstof tusschen de temperaturen Ten T\. Indien 
de ware soortelijke warmten geen temperatuurfuncties zijn en de 
gemiddelde dus evenmin, dan levert verg. 1, na substitutie van Ej 
volgens 5, bij integratie : 
E E _ o 2 c 2 ^ 
RT + irr 1 
E]\ 
In K 
J L RT' 
dT 
RT 
R 
In T — 
RT 
ï\ 
C. 
Deze vergelijking kan getransformeerd worden in ; 
Et o. 
R 
a in T _ h_JL + c 
T 
R 
T 
. (ö) 
Schrijft men nu In — =: In I 1 
T 
T — T\ 
in een reeks, dan krijgen wij: 
T 
InKz 
E Tl c—Cs 
' RT + R 
'T,-T J T-T ' 
T 
T 
+ ... 
’i-c, T-T 
R T 
+ O . (7) 
