603 
moet het geval zijn, zoowel indien men voor het evenwicht FeO + 
+ CO Fe -f- CO, de waarnemingen van Schenck (CD) als die van 
h alcke (cirkels in fig. 1) en die van Baur en Glassnee bij de 
hoogste temperaturen (DE) als de juiste beschouwt. 
Treedt deze snijding op, dan volgt hieruit, dat beneden de tempe- 
ratuur van het snijpunt FeO eene nietastabiele verbinding moet zijn. 
Dit is gemakkelijk in te zien, daar in dat snijpunt Fe, FeO en Fe,0 4 
in evenwicht voorkomen naast de gasphase en er dus ook even- 
wicht tusschen de drie vaste phasen bestaat zonder gas. FeO zal 
dus bij lagere temperatuur 'of metastabiel blijven bestaan, of uiteen- 
vallen in Fe -f- Fe t O 4 . 
Beneden de temperatuur van het snijpunt zal dan het evenwicht 
Fe 3 0 4 -f- 400 ^3Fe -f- 4C0„ stabiel optreden. Het ware m. i. gewenscht 
deze conclusie experimenteel te toetsen. 
Is dus de ligging van de evenwichten van de ijzeroxiden met 
koolzuur en kooloxyd nog gebrekkig bekend, ze strijden zelfs geheel 
met de bepalingen van Deville en Breunek : ) betreffende de reactie 
3Fe -f- 4H 2 0 ^Fe,0 4 -f- 4H 2 , die bestudeerd is tusschen 200° en 1600°. 
Het is duidelijk, dat, wanneer de bovenstaande interpretatie juist is, 
dit evenwicht bij de hoogere temperaturen metastabiel moet zijn 
t.o.v. FeO; misschien is FeO bij deze bepalingen aanwezig geweest 
en zijn de waarnemingen foutief geinterpreteerd. 
Ten slotte zij nog meegedeeld, dat de berekeningen van v. Jüptner 
tot de geheel afwijkende conclusie voeren, dat FeO steeds metasta- 
biel zou zijn in het traject van 600° abs. tot 2400° abs. Bij deze 
berekeningen is echter van onzekere gegevens en onzekere hypothesen 
gebruik gemaakt * 2 ). 
Prof. Reinders heeft er in zijne verhandeling in het voorlaatste 
Academieverslag op gewezen, dat de afscheiding van ijzercarbide 
aanleiding zal geven tot nieuwe evenwichten; deze vorming kan 
echter m. i. de bovenstaande conclusie niet veranderen. Dit zal 
duidelijk zijn bij een beschouwing van fig. 10 van de verhandeling 
van Prof. Reinders. 
6 . De dissociatie van broomammonium. 
Bij zijne onderzoekingen over de homogene dissociatie van de 
ammoniumhaloïden heeft Prof. Smith voor de evenwichtsconstante 
van het broomammonium een maximum gevonden bij ongeveer 320°. 3 ) 
Boven die temperatuur neemt de dissociatieconstante af bij stijgende 
0 Breuner. Zeitschr. f. physik. Ghera. 47. 41G (1904). 
2 ) v. Jüptner. Theorie der Eisenhüttenprozesse (1907). 
3 ) Smith Journ. Amer. Ghem. Soc. 37, 38 (1915). 
39 * 
