en verder de evenwichten : 
( Ys) = G -|- Tj -{- S [kurve (/) of qa fig. 4 en qa fig. 3 | 
(G) = Ys -|- L -)- S [kurve (G) fig. 4]. 
In fig. 3 is een concentratie-temperatuurdiagram van dit binaire 
stelsel geteekend; W en S stellen de beide komponenten voor, q is 
de kryohydratische oplossing L. Van uit q gaan de kurven qt en qa 
naar hoogere temperaturen ; qt is de ijskurve, zij stelt de oplossin- 
gen voor van liet evenwicht (S) — Ys + G -f- L ; qa stelt de oplos- 
singen voor, verzadigd met het zout S, nl. de oplossingen van het 
evenwicht (Ys) = G -j- L -f- S. Kurve qt eindigt in het punt t : 
het smeltpunt van ijs onder eigen dampdruk, dus het tripelpunt: 
water -f- damp -j- ijs. Kurve qa eindigt in het smeltpunt a van het 
zout S. 
In fig. 4 vindt men, behalve het P, .7 -diagram, ook het concentratie- 
diagram ; daar ys en waterdamp dezelfde samenstelling hebben, 
vallen hierin de punten J en G samen. 
Behalve de kurven (M), (L), (S), (J) en (G) vindt men in fig. 4 
ook nog het tripelpunt t van het water. Van dit tripelpunt gaan 
drie kurven uit; tv is de verdampingskurve (evenwicht: water -{- 
damp); ts is de smeltkurve van het ys (evenwicht : ys -j- water) ; tq 
is de sublimatiekurve van het ys (evenwicht: ys -j- damp). Deze 
sublimatiekurve tq van het ys is dus tevens de singuliere kurve 
(M ) = ys -j- G van het binaire stelsel. 
Deze (Af)-kurve is tweezijdig, want het invariante punt q kan 
natuurlijk geen eindpunt dezer kurve zijn; aan de eene zijde van 
het punt q valt zij samen met de singuliere kurve (S) =ys -f- G + L 
aan de andere zijde van het punt q met de singuliere kurve (L) = ys 
-f G + S. 
Tusschen de phasen van kurve (G) = ys S -[- L kan de reactie 
