635 
Uit eene vergelijking van fig. 4 en 6 blijkt dat kurve (S) — qt 
uit fig. 4 vervangen is in tig. 6 door kurve (H) = qt. Kurve (J) = qa, 
die liet evenwicht G L H voorstelt, gaat in fig. 4 van uit q 
naar hoogere T en P; in fig. 6 gaat deze kurve echter van uit 
q naar lagere T en P. Het metastabiele deel qmb dezer kurve heeft 
in de nabijheid van het punt rn [tig. 5 en 6] haar maximumtemperatuur- 
punt. 
Trekt men in fig. 5 de horizontale lijn xyzu en de hiermede 
overeenkomende verticale lijn xyzu in fig. 6, dan ziet men dat de 
verschillende kurven ten opzichte van elkaar moeten liggen, zooals 
in fig. 6 geteekend. 
Daar het concentratiediagram van fig. 6 hetzelfde is als dat van 
fig. 1, moet het P, 7 -diagram van fig. 6 dus tot hetzelfde type 
belmoren als dat van fig. 1 . Men ziet dat dit ook’ het geval is. 
\ 
Wij nemen thans het binaire stelsel : water -{- zout S, waarvan 
S in de twee modificaties S x en Sp optreedt. 
In fig. 7 is q de oplossing, onder eigen dampdruk met de beide 
modificaties verzadigd. Wij hebben dus het evenwicht: 
G -f- P -j- S x -j- Sp 
Kurve qfi [fig. 7] stelt de oplossingen voor van het evenwicht 
G -\- L Sp-, zij eindigt in het smeltpunt p van de modificatie Sp. 
Kurve dq stelt de oplossingen voor van het evenwicht G -f- L -f- S x ; 
het metastabiele verlengde qa dezer kurve eindigt in het metastabiele 
smeltpunt a der modificatie Sa.. 
Kurve qo stelt de oplossingen voor van het evenwicht S a -f- Sp + L ; 
41 
Verslagen der A/deeling Natuurk. Dl. XX\. A°. 1916/17. 
