636 
hierbij is aangenomen dat deze kurve van uit q naar hoogere tem- 
peraturen gaat. 
Wij hebben de singuliere evenwiehten : 
(M) = S x -)- Sp [kurve (M) fig. 8] 
(L) = Sc -j- Sp + G [kurve {L) tig. 8] 
(6r) = Sc + £> + L [kurve (G) of go tig. 8 en go fig. 7] 
en verder de evenwiehten : 
(Sc) = G-{-L-\-Sp [kurve (87) of gp tig. 8 en qd fig. 7] 
(Sp) = G -{- L -f- Sc [kurve (aS^) of qd tig. 8 en qd fig. 7] 
Zijn Sc en Sp niet vluchtig, dan bestaat G alleen uit waterdamp. 
Zijn ze wel vluchtig, dan bevat G ook S. Naarmate G meer S 
bevat, schuift in het concentratiediagram van fig. 8 het punt G 
meer naar rechts. Zoolang de vier phasen ten opzichte van elkaar 
echter liggen zooais in fig. 8, blijft het P, 7-diagramtype hetzelfde. 
In het algemeen loopt, zooais uit de in het algemeen kleine 
volumeverandering bij de reactie Sc Sp volgt, de (Ü/Vkurve 
tamelijk evenwijdig aan de P-as; zij eindigt naar lagere drukken 
in het tripelpunt : S a -f- Sp -j- damp S. Zij kan van uit dit tripel- 
punt zoowel naar hoogere als naar lagere temperaturen gaan; in 
fig. 7 en 8 is aangenomen, dat zij naar hoogere T gaat. 
De ligging der kurven qd en qd ten opzichte van elkaar in fig. 8 
volgt uit tig. 7; men trekke daartoe eene horizontale lijn, die het 
stabiele deel van de eene en het metastabiele deel van de andere 
kurve snijdt. 
Daar de concentratiediagrammen van fig. 1 en 8 tot hetzelfde 
