639 
uit; daar de (i)/)-kurve in q x eenzijdig is, zoo vallen de drie singu- 
liere korven (M), ( L) x en (G) x in dezelfde richting samen. De kurven 
{L\ en (G) x gaan dus eveneens van uit q x in de richting naar q. 
Daar liet evenwicht {L) x — H x + H$ -f- G zich in het punt q in 
het invariante evenwicht q nl. in G L q kan omzetten, 
zoo eindigt kurve {L) x in het punt q. Kurve (L), wordt in tig. 10 
dus door kurve q x q voorgesteld. 
Het evenwicht ( G)\ = H y . -}- Hp -}- L kan zich in het punt q niet 
omzetten in het invariante evenwicht q — G -f- L (] -f- H x -f- Hp ; 
kurve {G) x eindigt dus niet in het punt q, maar zet zich verder 
voort. Zij is in fig. 10 door kurve q x qo = q x qo x voorgesteld. Stelt 
men de oplossingen van het evenwicht (G) x = Ha Rp -j- L in 
tig. 9 voor, dan krijgt, men eene kurve als q x o x . 
Van het punt q gaan de singuliere evenwichten 
(Zy) = Hry_ -[- //,3 -j- G en ( G') = H x .-\~ / -}- L 
uit. Daar de (li)-kurve in q tweezijdig is, zoo gaan de singuliere 
kurven (L) en (G) in tegengestelde richting. Kurve (L) gaat dus 
van uit q naar lagere drukken en eindigt in q x . Kurve (G) gaat 
van uit q naar hoogere drukken ; zij is in fig. 10 door q o = qo x 
voorgesteld. De oplossingen van het evenwicht (G) = -f- Hp -f- L 
zijn in fig. 9 door kurve q o voorgesteld. 
Beschouwen wij thans het P, 7 -diagram in de nabijheid van het 
punt q. In dit punt treedt het evenwicht: G -j- L q ZZ K -f- Ph>, op; 
uit de ligging dezer phasen ten opzichte van elkaar in fig. 9 blijkt 
dat het P, 1 -diagram tof het type van fig. 1 moei belmoren. Men 
ziet dat dit ook het geval is. 
In het punt q x treedt het evenwicht: G -f- L (Jl -|- -j- Pl^ op. In 
overeenstemming met de ligging dezer phasen ten opzichte van 
elkaar in fig. 9 blijkt, dat het F, T-diagram in de nabijheid van het 
punt q x in fig. 10 tot het type van tig. 2 behoort. 
De kurven qo (G) Ff v -j- PLp — J- P en q l o 1 — (D) 1 Ha. -j- Hp — j- F 
zijn in fig. 9 geen afzonderlijke kurven, maar deelen van eene enkele 
kurve qovo x q x \ deze heeft in haar snijpunt r met de lijn (nl. met 
het verlengde dezer lijn) een maximum- of minimumtemperatuurpunt. 
In fig. 9 is aangenomen dat T r een maximum is. In dit punt r 
treedt het evenwicht: Ha -f- Hp -f L*# op, waarin L x $ eene vloeistof 
voorstelt van de samenstelling Ha = Hp. 
In fig. 10 is het punt r niet geteekend; het ligt natuurlijk ergens 
op dat deel der (Zff)-kurve, dat' van uit punt q naar boven gaat; 
in fig. 9 is immers T r O T v aangenomen. Dit punt r is het stabiele 
eindpunt der kurven qo en q x o x en, zooals wij verder zullen zien, 
