esters in verschillende oplosmiddelen, door Dimroth j ) nitgevoerd, 
en uit de onderzoekingen van von Halran s ) omtrent de omzetting 
van itara-broomphenyldimethi/lafli/ïammonmmbromide, alsmede uit de 
studie der even wichten tusschen den keto- en mohorm van den 
acetylazijnester door Ivurt Meijer s ) verricht. De verklaring van dit 
verschijnsel is tot heden ondanks velerlei pogingen niet gelukt. 
Toch komt het mij voor, dat de oplossing op de volgende wijze te 
geven is. 
Daartoe gaan wij uit van de betrekking: 
Z = E — TH + PV (1) 
Wanneer wij nu bij konstante P en T naar n x differentieeren, 
dan krijgen wij: 
( d P) 
\dn l J p.T 
Nu is 
4- P 
d S) 
dn J p.T 
( d P\ =, 
i j I • 1 •••••• ('\) 
\dn 1 Jp/T 
Verder valt op te merken, dat, daar wij hier oplossingen beschouwen 
zéér klein is. 
P.T 
Wat P betreft kan gezegd worden, dat, wanneer het oplosmiddel 
een kleine dampspanning bezit, en gewerkt wordt in het luchtledig, 
deze grootheid eveneens zéér klein is. Maar ook wanneer in een open 
vat wordt gewerkt en dus P=\ atm., is de term pf — ^ zóó klein 
ydnJpT 
dat wij deze naast de andere gerust kunnen verwaarloozen. 
Zooals nu in het algemeen de entropie is te splitsen in een con- 
centratie-vrije entropie en in een concentratie terra, zoo zullen wij 
hier voor de entropievermeerdering wanneer 1 gr. mol. omkeer- 
baar wordt toegevoegd kunnen schrijven 
zoodat wij krijgen 
C= i 
li In C x . 
+ RTln C\ 
P.T 
C— 1 
Wanneer wij nu sommeeren over alle reageerénde 
dan krijgen wij : 
• • • • ( 4 ) 
. • . . (5) 
bestanddeelen, 
>) Lieb. Ann. 377, 133 (1910). 
2 ) Zeitschr. f. phys. Chem. 67, 129 (1909). 
s ) Ber. 47. 832 (1914), 
