218 
Deze theorie geeft echter geen verklaring voor ware of schijnbare 
dalingen van den bodem van belangrijk meer dan 50 of 60 M., welke 
toch waarschijnlijk als voorwaarde van het ontstaan van vele barrière- 
riffen en atollen moeten worden aangenomen. Zulke dalingen van den 
bodem, 50 M. stellig te boven gaande, zijn toch van vele eilanden, 
door barrière-riffen omgeven, volgens Davis met bijna absolute zeker- 
heid af te leiden uit den vorm der „embayed valleys”, terwijl 
ook aan het Fnnafati atol de bekende boring in de lagune een 
daling van ten minste 75 M. heeft bewezen en de boring aldaar op 
het rif een daling van ± 340 M. waarschijnlijk heeft gemaakt. 
Hoewel marine abrasie in plistoceenen tijd bij lageren stand van 
den zeespiegel en daarop volgende rijzing van den zeespiegel, zooals 
Daly die zich voorstelt, stellig vele barrière-riffen en atollen heeft 
doen ontstaan, even stellig bij een nog groofer aantal hun tegen- 
woordigen vorm zoowel als ook den vorm der onderzeesche banken 
(,, platforms”) waarop zij zich verheffen, heeft bepaald, en eindelijk 
bij de vorming van alle heeft medegewerkt, zoo wil het mij toch 
voorkomen dat het nog niet vaststaat dat de ,,glacial-control theory” 
voldoende is om het ontstaan van vele andere barrière-riffen en 
atollen te verklaren, bijv. niet van de talrijke atollen die zich in 
den Pacifischen oceaan uit groote diepten met steile helling ieder 
voor zich verheffen, en niet met andere vereenigd op een relatief 
ondiepen onderzeeschen onderbouw („platform”) staan. Daarvoor 
schijnen mij ware of schijnbare dalingen van den bodem van grooter 
bedrag niet gemist te kunnen worden. 
Resumeerende mag men m. i. concludeeren, dat de theorie der 
koraaleilanden op het oogenblik op het standpunt staat, dat nagenoeg 
algemeen wordt aangenomen, dat daling van den bodem, hetzij ware 
of schijnbare, moet worden aangenomen voor de gebieden, waar 
barrière-riffen en atollen worden gevonden, en dat omtrent het bedrag 
en de oorzaken dier dalingen ten deele nog veel onzekerheid heerscht. 
Niet geldt dat, waar het schijnbare dalingen tot het geringe bedrag 
van 60 Meter of daaromtrent betreft, d.z. de eenige dalingen, die de 
„glacial-control theory” eischt, welke logisch worden verklaard als het 
gevolg van rijzing van den zeespiegel in aequatoriale streken na de 
afsmelting der plistoceene ijsbedekkingen ; en evenmin geldt dit voor 
de dalingen tot een groot en zeer groot bedrag, die zonder moeite 
kunnen verklaard worden door crustale bewegingen, en beperkt zijn tot 
de kusten van continenten of tot eilanden, die met continenten in nauw 
verband staan en daar onderzeesch mee samenhangen of hebben samen- 
gehangen, zooals bijv. in het zuidwestelijke deel van den Pacifischen 
oceaan, dat in nauw verband staat met het Australische continent. 
