220 
& 
aanzienlijke daling, op vele eilanden bewijzen van jonge, zeer sterke 
opheffing. In Nieuw Guinee is tot op de hoogste bergtoppen (Car- 
stensztop (4780 M.) en Wilhelminatop (4750 M.)) het voorkomen 
van tertiaire afzettingen vastgesteld, en in de groep der Fidschi- 
eilanden ’) zijn gedeelten ruim 300 M. opgeheven in recenten tijd, 
terwijl gedeelten slechts eenige K.M. daarvan verwijderd sporen 
van sterke daling en onderdompeling onder den oceaan vertoonen. 
Voor de verklaring van ware of schijnbare dalingen van groot 
en zeer groot bedrag echter in echt-oceanische gebieden, die niet 
door tegengestelde bewegingen zouden zijn gecompenseerd, zooals 
die o.a. lot verklaring van het ontstaan der koraal-eilanden in den cen- 
tralen Pacifischen Oceaan, maar ook elders in den Indischen Oceaan 
en in een klein deel van den Atlantisehen Oceaan, vrij algemeen 
worden aangenomen, is tot nu toe nog geen bevredigende oor- 
zaak gevonden en hieromtrent heerscht dus inderdaad groote onze- 
kerheid. 
Voor één echt oceanisch vulkanisch eiland is nu onlangs ware 
daling van vrij aanzienlijk bedrag door een boring met zekerheid 
bewezen. Het geldt hier het eenige echt-oceanische eiland, dat 
in den Atlantischen Oceaan binnen het verspreidingsgebied der 
rifbouwende koralen is gelegen, nl. het Bermuda-eiland. Het Ber- 
in uda-eiland, of de groep der Bermuda-eilanden, bestaat aan de 
oppervlakte geheel uit rifkalksteen. Het verheft zich op een onder- 
zeesche bank die sterk verlengd is in zuidwest-noordoostelijke richting» 
bij 100 vadems diepte 51 K.M. lang is, en rondom omgeven wordt 
door een zee van gemiddeld 4500 M. diepte. De boring, die ik 
bedoel, heeft op het eiland plaats gehad in het jaar 1912 op een 
punt, 42 M. boven den zeespiegel gelegen. Zij heeft geleerd, dat 
het eiland Bermuda bestaat uit een vulkaanlichaam, opgebouwd uit 
een serie van op elkaar rustende banken van melilith-bazalt, waarvan 
het waarschijnlijk afgeknotte boveneinde thans ruim 75 Meter onder 
den zeespiegel ligt. Daarop rust de z.g. Bermuda-kalksteen, een 
rifkalksteen die tot aan de oppervlakte der zee reikt en ook nog 
het deel van het eiland, dat boven den zeespiegel uitsteekt, vormt. 
Het laagste, oudste gedeelte van dezen kalksteen is van jong-eoceenen 
of oud-oligoceenen ouderdom en het was Pirsson 2 ), die het boor- 
materiaal heeft onderzocht, mogelijk te bewijzen, dat in eoceenen 
tijd het eiland Bermuda als een vulkanisch eiland boven zee uitstak, 
9 E. C. Andrews. Relations of coral reefs to crust movements in the Fiji- 
islands Amer. Journal of Science. XLI. p. 141, 1916, 
3 ) L. V PiRSSON. Geology of Bermuda island. Amer. Journ. of Science. XXXVIII. 
p. 189, 1914. 
