240 
ondubbelzinnig te maken. De integratie van (29) is eenvoudiger dan 
van de overeenkomstige vergelijking van Einstein, die tot elliptische 
functies leidt, terwijl (29) zonder behulp daarvan kan geïntegreerd 
worden. Men vindt gemakkelijk 
/ 
1 e x 
y = — 1 cos (gd- — <o), 
9 Pi Pi 
waar e l en co integratie-constanten zijn, terwijl 
3A 2 
9 
1 
(30) 
Pi 
gesteld is. Voert men nu nog in 
P — 9'Pv 
9 e 
ï» 
a 
2 Po 
= g — «o 
P 
dan is 
en 
p — a (1 — e") . 
1 1 -| - e cos (gd' — co) 
r p 
(31) 
(32) 
De baan is dus eene ellips, waarvan het perihelium zich verplaatst 
in de richting der baanbeweging. De verplaatsing gedurende een 
2 jy 3 / 2 
omloopstijd bedraagt 2.7 = — . 2.7. Dit is dezelfde waarde, die 
9 P 
ook Einstein gevonden heeft. De verplaatsing per eeuw is voor de 
verschillende planeten: 
Mei 'curius (ko 
Vernis 
4- 42". 9 ecfcö = + 8". 82 
8.6 4- 0.05 
Aarde 3.8 4~ 0.07 
Mars 1.3 4“ 0.13 
Voert men de elementen a en ’p in (24) in, dan wordt deze 
dig 
dt 
3 O 
— k |/m V p [ 1 — h 1 — — 
4/ J 
a 
P 
(33) 
dt 
Lost men hieruit op en integreert men van 0 toi 2 7, dan 
dö 
vindt men den omloopstijd T. Deze wordt, zooals van zelf spreekt, 
afhankelijk van liet beginpunt, d.i. van de plaats op de ellips waar 
i) — 0 genomen wordt. In de bewegende ellips is de ware anomalie 
v = giP — co. 
Neemt men deze als onafhankelijk veranderlijke, dan moet men 
integreeren van v x tot v 2 = i\ 4~ 2t g. Ik vind dan voor den omloopstijd 
