325 
Scheikunde. — De Heer Holleman biedt eene mededeeling aan 
van den Heer A. H. W. Aten: „ Over enkele bizondere 
gevallen van s troomspaim ings lijnen. I. 
(Mode aangeboden door den Heer Jaeger). 
1. Inleiding. Wanneer een metaal gedompeld is in een oplossing, 
die de ionen van dit metaal bevat, dan ontstaat er tusschen het 
metaal en de oplossing een potentiaalverschil, dat, wanneer er 
evenwicht ingetreden is, voor een temperatuur van 18° gegeven 
wordt door de formule 
,, T T TT 0.058 7 
E = V met — V op i = g -f 11 Hoq c (1) 
n 
waarin c de concentratie, n de waardigheid van het ion is, en g de 
waarde, die het potentiaalverschil heeft, als de ionenconcentratie 1 is. 
Wordt het metaal tot kathode gemaakt, dan verandert daardoor 
de potentiaalsprong, en des te sterker, naarmate de stroomdichtheid 
grooter is. De lijn, die aangeeft den potentiaalsprong aan de kathode 
(of anode) als funktie van de stroomdichtheid is de stroomspannings- 
lijn of juister stroömdichtheids-potentiaallijn. Het beloop van deze 
lijn is voor enkele gevallen theoretisch nagegaan. Voor een theore- 
tische behandeling is in de eerste plaats noodig, dat aangenomen 
wordt, dat ook bij de elektrolyse voortdurend evenwicht tusschen 
het metaal en de oplossing bestaat, zoodat de bovengegeven verge- 
lijking steeds geldig is. 
De verandering van E bij stroomdoorgang is dan het gevolg van 
een verandering van c, of g, of van beide. Daar g een konstante 
is voor een gegeven metaal en oplosmiddel, en bij konstante tempe- 
ratuur en druk, kan g alleen veranderen, wanneer het metaal, dat 
zich elektrolytisch afscheidt, andere eigenschappen heeft dan het 
metaal van de kathode. Dit is bijv. het geval, wanneer het metaal 
zich in een andere moditikatie afscheidt, die niet met den eersten vorm 
van het metaal in evenwicht is, of wanneer de innerlijke samenstel- 
ling van het metaal een andere is dan de oorspronkelijke a ). 
Hij de volgende beschouwingen zullen we deze mogelijkheid 
buiten rekening laten, dus aannemen dat g konstant is, en nagaan 
op welke wijze c van de stroomdichtheid afhangt, waardoor dan 
tevens de afhankelijkheid van E van de stroomdicht heid bekend is. 
Het eenvoudigste geval is hier, dat de opgeloste elektrolyt totaal 
5 Smits en Aten, Versl. K. .' kad. v. Wet- Amsterdam, 22 (1914) J133, 23 
(1314) 667, 24 (1916) 1499. 
