331 
de stroomdichtheid aan de anode positief rekent. De index J heeft 
betrekking op de komplexe ionen. 
Wat de deeltjes B betreft, moeten er aan de kathode evenveel 
door diffusie verdwijnen, als er door ontlading van de komplexe 
ionen vrijkomen, dus p maal zooveel als er komplexe ionen naar de 
kathode toe diffundeeren. 
Deze laatste hoeveelheid is 
C i- c A'. n .„ 
86400' <f 
terwijl er door diffusie verdwijnen 
D cif — <7 
o ; • • (13) 
als de index 2 betrekking heeft op de deeltjes van den komplexvormer. 
Hieruit volgt 
P ( C 1 — G K X ) — B 2 (ck, — Cp ( 14 ) 
Dit levert, gecombineerd met (11) 
pdó 
CK *-~ C 2 — !. 117 £> 2 (15) 
Bij substitutie van deze waarden in (10) wordt de vergelijking 
van de stroomspanningslijn : 
0.058 0.058 f dó \ , 
E = f __ r ^ tjK + __ (c, + — — ) I 
- 0.058 \ 
Het beloop van deze lijn hangt op dezelfde wijze af van de con- 
centratie van de komplexe ionen, als bij enkelvoudige zouten van 
0.058 l0 logK 
de concentratie van de elementaire ionen. De term 
n 
maakt, dat de potentialen negatiever zijn dan' bij enkelvoudige zouten, 
daar K bij de hier beschouwde komplexe ionen steeds een zeer 
groote waarde heeft. Voor ionen van geringe komplexiteit gelden 
bovenstaande beschouwingen niet, daar men hiervoor niet alleen 
rekening zou moeten houden met de diffusie van de komplexe ionen, 
maar ook met de diffusie van de aanwezige elementaire ionen. 
De waarde van K heeft dus alleen invloed op de ligging van de 
lijn, niet op den vorm. 
De laatste term van (16) heeft den meesten invloed op den vorm 
van de lijn. Deze maakt, dat de lijn in ’t begin zeer vlak verloopt. 
De helling van de stroomspanningslijn wordt voor kleine stroom- 
dichtheden gegeven door 
