337 
de geheele vloeistof, is de oplossing verzadigd aan AgCl, derhalve 
geldt overal 
C x C a = L. 
In het diffusielaagje hebben c l en c 2 waarden die een funktie zijn 
van den afstand x tot de anode, in de rest van de vloeistof hebben 
ze een konstante waarde, die wij aanduiden met G\ en C 2 . 
Er komen nu per tijdseenheid een. zekere hoeveelheid chloorionen 
door diffusie aan de anode, er verdwijnen per tijdseenheid een 
zekere hoeveelheid zilverionen ; de som van deze twee, vermenig- 
vuldigd met de lading per gramion, geeft de stroomdichtheid. 
Nu is hier niet, zooals in de vorige gevallen, de hoeveelheid ionen, 
die door een doorsnede van het diffusielaagje gaat, voor iedere door- 
snede dezelfde, want er moet hier ook chloorzilver neerslaan, waardoor 
chloorionen en zilverionen in aequivalente hoeveelheden verdwijnen. 
Beschouwen we nu een volume van het diffusielaagje tusschen 
een doorsnee op een afstand x van de anode, en een andere op een 
afstand x -f- dx, dan zal de hoeveelheid zilverionen, of chloorionen, 
die door de eerste doorsnee gaat, in ’t algemeen niet gelijk zijn aan 
die welke door de tweede gaat. 
Door de doorsnee x zal diffundeeren een hoeveelheid chloor- 
D de 
ionen — — - — door de doorsnee x 4- dx een hoeveelheid 
dx ’ r 
( de d^ c 
-r+'V; dx Jin de richting van toenemende x. De hoeveel- 
dx dx 2 J 
heid chloorionen, die als AgCl wordt neergeslagen is dus het ver- 
d^ e 
schil van deze beide, D, — - dx. 
1 dx 2 
Evenzoo wordt er een hoeveelheid zilverionen neergeslagen, die 
d 2 c 
gelijk is aan — - dx, deze beide zijn aan elkaar gelijk, dus 
dx 2 
I) 
d'c, 
D. 
d‘‘c„ 
D, 
1 dx 2 2 dx 2 ’ 
d 2 c^ D l d 2 Cj 
dx 2 
_ 
dx 
n, dx 2 
D, dc 
dx 
- + A. 
c 2 — — - o, -j- Ax -)- B, waarin c 2 = 
ld n 
L 
(25) 
(26) 
( 27 ) 
De 'waarden van A en B vindt men op de volgende wijze: 
