V 
342 
dichtheid wordt /? nagenoeg' 0, d. w. z. praktisch al het chloorzilver 
wordt in de vloeistof neergeslagen. 
Het buigpunt A in de lijn geeft de grens tusschen stroomdicht- 
heden, waarbij het AgCl in hoofdzaak op de anode wordt neerge- 
slagen, en die waarbij het AgCl in hoofdzaak in de vloeistof 
neerslaat. Men kan de stroomdichtheid in A de kritische stroom- 
dichtheid noemen, de waarde van ft is hier 1 / 2 . Men vindt dus uit 
(42) voor de kritische stroomdichtheid 
= (43) 
o • 
Schrijft men deze vergl. in den vorm 
1.117 
d>Kr = 
d 
D,C i - A 
c 
1 J 
(44) 
dan kan, wanneer groot is t. o. v. \/L geschreven worden 
1 117 7 ^ 
d Kr - d) j C j 
o 
In dit geval is dus de kritische stroomdichtheid evenredig met de 
concentratie van de chloorionen, en wordt ze door dezelfde verge- 
lijking gegeven als de kathodische grensstroom bij enkelvoudige 
zouten. 
Bij groote waarden van is de kritische stroomdichtheid dus 
onafhankelijk van de waarde van het oplosbaarheidsprodukt, d.w.z. 
dat de waarde dezelfde is voor alle halogenen, daar D 1 hier nagenoeg 
gelijk is. 
Anders is het wanneer C 1 een kleine waarde heeft, in grootte 
vergelijkbaar met ]/L. 
De kritische stroomdichtheid is = 0, als D x C\ = D 2 — , of, daar 
D, en D 2 weinig verschillen, als C\ = \ / L. Voor chloorzilver, 
waarvoor L — 10~ 10 , zal dus bij G\ = 10~ 5 de kritische stroom- 
dichtheid = 0 zijn. Dus zal hier reeds bij de kleinst mogelijke 
stroomdichtheid meer AgOl in de vloeistof worden neergeslagen dan 
op de anode. Werkt men daarentegen met een jodide, dan zal bij 
= 10 ~ 5 praktisch al het joodzilver op de anode worden neerge- 
slagen, daar La 9 i =10~ 16 , en dus eerst bij C l = 10~ 8 de kritische 
stroomdichtheid = 0 is. 
Met behulp van bovenstaande beschouwingen is het nu mogelijk 
aan te geven, op welke wijze de elektroanalytische bepaling der 
halogenen het meest rationeel kan geschieden, zooals in de volgende 
verhandeling zal worden uiteengezet. 
Amsterdam, Juni 1916. Scheikundig Labor. der Univ. 
