354 
oorspronkelijke verbinding uit. Ook na verhitting met alkoholische 
oplossingen van methyl-, dimethyl- en aethyl-amine kon ik geen 
aantasting der nitro-groep constateeren. 
Ook aniline, dat wel op het 2.3. 5-trinitro-rnethyl-p-toluidine inwerkt, 
tastte het 2.3-dinitro-dimethyl-p-toluidine niet aan. Evenmin bleek de 
nitro-groep van liet 2.3-dinitro-inonomethyJ-p-toluidine aantastbaar 
door aminen. 
De nitrogroep (2) blijkt dus zeer vast met de kern verbonden te 
zijn. Sommer meende, dat deze moeilijke vervangbaarheid veroorzaakt 
werd door „sterische belemmering” door de naburige methyl-groep. 
Ten einde dit te onderzoeken, verhitte ik 0,5 gram 2.3 dinitro- 
aniline met 5 cM 3 . alkohol en 5 cM 3 . ammoniak (s. g. 0,91) gedu- 
rende een uur in een drnkfleschje, in een waterbad. De verbinding 
bleek hierdoor niet veranderd te zijn. 
Uit al deze proeven blijkt dns op nieuw, dat men van den regel 
van Laubenheimer, ter bepaling van de structuur, slechts met groote 
voorzichtigheid kan gebruik maken. 
N itro-derivaten van diaethyl- p-to luidine. 
Het 2-nitro-diaethyl-p-toluidine verkreeg ik volgens Alfthan 1 ). 
Giet men de nitreerings vloeistof in een groote hoeveelheid ijswater 
uit, zoodat de temperatuur onder 25° blijft, dan scheidt zich, al heeft 
men een groote overmaat salpeterzuur gebruikt, uitsluitend het mono- 
nitro-product, een roode olie (k.p. 195 bij 17 mM.), af. Alfthan, 
die bij deze reactie ook hooger genitreerde producten verkreeg, had 
dus blijkbaar de temperatuur bij het uitgieten in ijswater niet laag 
gehouden. 
Kookt men het 2-nitro-diaethyl-p-toluidine eenigen tijd met gec. 
salpeterzuur, dan gaat het over in het reeds door Alfthan bereide 
2.3.5-trinitro-tolyl-aethyl-nitramine (s.p. 98°), een licht-gelè stof. 
Gemakkelijker kan men dit nitramine verkrijgen door mono- 
aeth}d-p-toluidine, opgelost in gec. zwavelzuur, bij lage temperatuur 
te nitreeren met een groote hoeveelheid gec. salpeterzuur 2 ). 
Bij 10 cM 3 . aethyl-p-toluidine, opgelost in 110 cM 3 . zwavelzuur 
(s.g. 1,84), druppelde ik, terwijl de temperatuur onder 0° gehouden 
werd, 8 cM 3 . salpeterzuur (s.g. 1,49), opgelost in 20 cM 3 . zwavel- 
zuur. Na eenigen tijd goot ik langzaam, onder afkoeling, 100 cM 3 . 
salpeterzuur (s.g. 1,49) toe en liet de vloeistof tot den- volgenden 
b Diss. Genève (1909). 
2 ) Van Romburgh en Schepers, Versl. Kon. Akad. Amst. 7 Sept. 1913. 
