dag in een bak met water staan. Bij uitgieten op ijs sloeg het 
2.3.5- trinitro-tolyl-aethyl-nitramine neer. 
Kookt men deze stof gedurende zes uren met phenol, amylalkohol 
en eenige druppels gec. zwavelzuur 1 ), dan ontstaat het 2.3.5-trinitro- 
aethyl-p-toluidine, een gele verbinding (s.p. 150°). 
Nitreert men het diaethyl-p-toluidine, opgelost in gec. zwavelzuur, 
met de voor twee nitro-groepen berekende hoeveelheid salpeterzuur 
en giet men daarna in vier volumina water uit, zoodat de temperatuur 
tot ongeveer 50° stijgt, dan ontstaat het roode 2.5-dinitro-diaethyl- 
p-toluidine (S.p. 50°), waarvan de structuur door Alfthan is vast- 
gesteld. Goot ik echter in twee volumina water uit, zoodat de tem- 
peratuur tot 80° steeg, dan trad plotseling een troebeling op onder 
ontwikkeling van nitreuze dampen. Er vormde zich langzaam een 
licht-roode kristalkoek. Dezen overgoot ik met zoutzuur (S.g. 1,19); 
een gedeelte loste op en bij verdunning ontstond in die oplossing 
een rood neerslag, het 2.5-dinitro-aethyl-p-toluidine (s.p. 105°). 
Het gedeelte, dat niet in zoutzuur opgelost was, werd uit aceton 
en vervolgens uit alkohol omgekristalliseerd. Er vormde zich een 
licht-gele verbinding, het 2.5-dinitro-tolyl-aethyl-nitrosamine (s.p. 84°). 
Dat de nitro-groepen van laatstgenoemde verbindingen inderdaad 
op de plaatsen 2 en 5 staan, kon ik bewijzen door het 2.5-dinitro- 
diaethyl-p-toluidine te nitroseeren. 
Lost men deze stof op in salpeterzuur (s.g. 1 ,2) en voegt langzaam 
natriumnitriet toe, dan slaat het bovenbeschreven nitrosamine (s.p. 
'84°) neer, hetwelk door koken met ijsazijn overgaat in het roode 
2.5- dinitro-aethyl-p-toluidine (s.p. 105°). 
S s.p. 105° 
Kookt men de drie bovengenoemde stoffen met salpeterzuur (s.g. 
1.49), dan gaan zij in het 2.3.5. trinitro-tolyl-aethyl-nitramine over. 
JSfitr o -derivaten van het aethyl-o-toluidine. 
Ik ging uit van het 4. nitro-aethyl-o-toluidine, verkregen door 
nitreering van aethyl-o-toluidine in de twintigvoudige hoeveelheid 
gec. zwavelzuur. Evenals Hantzsch s ), heb ik het in gele kristallen 
p Sommee, J. p. Ghem. 67, 535 (1903). 
2) B. 43, 1673 (1910). 
