363 
Een blik op cle absorptie-krommen (fig. II) *) maakt dit gedrag 
duidelijk. De krommen der beide 2.6-dinitro-derivaten zijn bijna 
gelijk, terwijl die der 3.5-dinitro-verbindingen sterk uiteen loopen. 
De moleculair-refractie van het 3. 5-dinitro-p.toluidine, dat een sterken 
absorptieband bezit, verschilt zeer weinig van die van zijn dimethyl- 
derivaat (3,8); dit is volkomen in overeenstemming met het bekende 
feit, dat aan den rooden kant van een sterken absorptie-band de 
brekingsindex verhoogd wordt (anomale dispersie). 
Utrecht, Juni’ 1916. 
. 
Org. Chem. Univ. Lah. 
Wiskunde. — De Heer Brouwer biedt een mededeeling aan van 
den Heer H. B. A. Bockwinkel : ,, Enige opmerkingen over 
de volledige transmutatie .” (Eerste Mededeeling). 
(Mede aangeboden door den Heer H. A. Lorentz). 
1. In een verhandeling „Sur les opérations en général et les équations 
différentielles linéaires d’ordre infmi”, verschenen in de Ann. de 
1’Ecole Norm. van 1897, heeft C. Bourlet een zeer algemene kate- 
gorie van additieve funksionele operaties beschouwd, door hem 
transmutaties genoemd. De naam „additief” of „distributief” * 2 ) danken 
ze aan de eigenschap dat de getransmuteerde van een som gelijk is 
aan de som van de getransmuteerden. De transmutatie heet verder 
Eenivaardig, als hij een gegeven funksie in slechts één andere 
doet overgaan ; 
Kontinu, als de limiet van de getransmuteerde van een funksie 
gelijk is aan de getransmuteerde van de limiet van die funksie. 3 ) ; 
Regulier, als hij een reguliere funksie in een andere, eveneens 
reguliere funksie transformeert. 
Men heeft hierbij steeds een zeker sirkelvormig gebied met mid- 
delpunt x — x 0 op ’t oog, waarin de funksies u, waarop de operatie 
zal worden toegepast, regulier zijn. De bedoeling van de laatste 
definitie is nu meer presies dat de transmutatie regulier heet, als 
het rezultaat ervan een funksie v is, die eveneens in een dergelijk 
gebied regulier is. 
De uitkomst van de operatie kan dikwels worden voorgesteld 
door een reeks van de vorm 
9 Ontleend aan Morgan, Jobling en Barnett, J. Chem. Soc. 101, 1211 (1912). 
2 ) Deze naam wordt door S. Pincherle gebruikt, in een verhandeling over 
hetzelfde onderwerp, Math. Ann. 49 (1897,) p. 325 — 382. 
3 ) Zie voor een vollediger verklaring van deze term N n . 7. 
