376 
liet doorgelaten natuurlijk licht in een richting loodrecht op de 
krachtlijnen, tengevolge van het veld, verzwakt wordt. 
Een meer volledig onderzoek, waarbij systematisch alle gevallen 
werden nagegaan, is thans door mij verricht en de resultaten daar- 
van vindt men hier bijeen. 
I. Electrische dubbele breking in nevels van salmiak en van 
andere stoffen. 
Disper sieverschijnselen. 
2. Opstelling. De opstelling, die ik gebruikte voor het onderzoek 
van den salmiaknevel, komt in hoofdzaak neer op die, welke indertijd 
ook door Prof. Zeeman en mij l ) aangewend werd. Fig. 1 geeft ze 
schematisch weer. 
t\ / 
1 ^ 
sa 
~/\ 
v ■ 
p 
L 
1 — ( 1 
B 
\Z_A 
A 
Fig 1. 
Het licht van de lichtbron V wordt door een lens L tot een even- 
wijdigen bundel gevormd en gaat dan achtereenvolgens door den 
polarisator P, een gebogen glazen balkje B, dat als eompensator 
dienst doet, den condensatorbak met salmiak C, waarin een electrisch 
veld is aan te brengen, en den analysator A. De nicols zijn gekruist, 
hun trillingsrichtingen maken hoeken van ± 45° met die van de 
electrische kracht. Kijkende door den analysator ziet men de neutrale 
lijn van het balkje als een zwart bandje op een verlicht veld. 
Dubbele breking van de salmiak zal zich nu openbaren door een 
verplaatsing van het bandje naar de plaats, waar ze gecompenseerd 
wordt. Diehroïsme 'zal het bandje doen verflauwen, of geheel en 
al doen verdwijnen. 
Op enkele onderdeelen wil ik wat uitvoeriger ingaan. 
De salmiak bevond zich in een glazen condensatorbak, ongeveer 
gelijk aan dien, welke reeds vroeger beschreven is. x ) Voor de metingen 
heb ik ze echter in zooverre gewijzigd, dat de bladen bladtin, die 
als condensatorplaten dienst doen, op de binnenkant van het glas 
geplakt zijn. 
De nevel werd wederom in het bakje gevormd uit NH S en HC1. 
b Zeeman en Hoogenboom, Mededeeling 1. 
