379 
De metingen werden bemoeilijkt door de veranderingen, die een 
zelfde nevel in den loop van den tijd ondergaat. Deze veranderingen 
zijn van verschillenden aard: 1° worden de deeltjes, waaruit de 
nevel bestaat, op den duur grooter; 2° vallen er voortdurend deeltjes 
uit; 3° een zeker aantal van hen is geladen, deze worden' door een 
constant electrisch veld naar een der condensatorplaten gevoerd; 
4° ondergaat speciaal de salrniaknevel nog een verandering, die tot 
uiting komt in het omslaan van teeken der dubbele breking van 
positief naar negatief en mogelijk in verband staat met een vorm- 
verandering of de sub 1 genoemde grootteverandering der kristalletjes. 
Op welke wijze ik getracht heb deze storende invloeden te neu- 
traliseeren, zal ik in mijn dissertatie aangeven. 
4 . Uitkomsten der metingen. Ik ben begonnen met de dubbele 
breking te meten van de ((-modificatie en wel bij een wisselend veld. 
De condensatorbak, dien ik daarbij en ook bij alle volgende proeven 
van deze paragraaf gebruikte, was er een met binnenplaten; hij 
had de volgende afmetingen: hij was lang 44.5, hoog 10 cM. en 
inwendig breed 9.5 mM., terwijl midden op de verticale zijwanden 
reepen bladtin van 40 X 4 cM. geplakt waren. De waarneming 
geschiedde photographisch. 
Op één plaat deed ik 4 opnamen : 
één zonder veld en achtereenvolgens bij spanningen V i; V 2 en V l . 
Deze plaat werd op de gewone wijze ontwikkeld en verder behandeld 
a a 1 a 2 a 3 
en vervolgens uitgemeten. Dan zijn dus de waarden — en 
' bobo 
a x — a 
van de vier opnamen bekend en dus ook de verhoudingen ^ 
enz., die evenredig zijn met n (J — n/ } van den nevel bij de velden 
V l enz. 
Wil de nevel gedurende de vier opnamen niet veranderd zijn, 
, a 1 — a a % — a . „ , , 
dan moet — zijn. In sommige gevallen was liet ver- 
b b 
schil betrekkelijk gering. Ik laat er hier een paar volgen, (tab. p. 380) 
Maar ook in die gevallen, waarin het verschil grooter is, heeft 
zoo’n plaatje nog wel waarde. Immers, gaan we de gevonden uit- 
komst graphisch voorstellen, de spanningen als abscissen en de waarden 
— enz. als ordinaten, dan krijgen we bij V 2 één en bij V 1 twee 
b 
punten en dan moet de kromme gaan 1° door den oorsprong, 
2° door het punt bij V 2 , 3° tusschen de punten bij V 1 door. Wijken 
