382 
de spanning is uitgezet volgens de X-as en in kilovolts en volgens de 
a n — a 
Y-as de waarden of daarmede evenredige grootheden. 
b 
Zooals men ziet, nadert de dubbele breking asymptotisch tot een 
maximale waarde. 
De electrische dubbele breking van salmiak blijkt dus niet even- 
redig te zijn met het kwadraat van de veldsterkte. Immers was 
ze dat, dan zou ze ook bij een wisselend veld een zelfde afhanke- 
lijkheid van het veld moeten vertoonen. Nu ze dit laatste echter 
niet doet, is uit bovenstaande kromme de afhankelijkheid van het 
veld niet af te leiden, ook al door de onzekerheid, waar men in 
dit geval bij de 50 wisselingen in de sec. het bandje van het balkje 
zal zien verschijnen; want het bandje volgt de wisselingen; volgens 
de stroboscopische methode heb ik dat kunnen aantoonen. 
Er was dus noodig een onderzoek in een constant veld. Daarvoor 
gebruikte ik de electrische opstelling geschetst in fig. 2 ; eenigszins 
gewijzigd, indien ik met zwakkere velden werkte. De waarneming 
geschiedde photografisch. 
Op éénzelfde plaatje deed ik ook nu weer vier opnamen meteen 
zelfden nevel: één zonder veld en dan bij spanningen V 15 V s en V r 
Spanningen in volts, 
terwijl Vo = 510, soms = 530 volt 
S-i - a , ... a 2 - 
b , terwijl ^ 
— = 50 is gesteld 
210 
18 
19 
210 
20 
23 
240 
33 
35 
270 
36 
49 
330 
34 
36 
810 
71 
74 
925 
54 
59 
990 
56 
63 
1050 
54 
60 
1360 
57 
61 
1900 
62 
68 
1970 
67 
69 
2280 
54 
65 
3400 
57 
68 
