388 
moet optreden (Przibram *) en proeven in het Amsterdamsche labo- 
ratorium). Hiermee is echter de dubbele breking nog niet verklaard. 
Een vergelijking met het gedrag van de „liqueurs mixtes” in een 
electriseh, of van het ijzer van Bravais in een magnetisch veld gaat- 
niet op, omdat daarbij de deeltjes op zich zelf dubbelbrekend zijn 
of verondersteld worden dat te zijn. Bij salmiak is dit uitgesloten 
en moeten we een verklaring misschien zoeken in de richting van 
de „staaf jes-dubbele-breking” van O. Wiener * 2 ). 
I[. De invloed van het electriseh veld op de intensiteit 
van het doorgelaten en verstrooide licht. 
8. Inleiding en methode van waarneming. Enkele van deze ver- 
schijnselen zijn reeds eerder waargenomen (zie 1). Men heeft bij dit 
onderzoek met drieërlei richting te maken : de richting van het 
invallende licht (L), die van het electrische veld (V) en die, waarin 
waargenomen wordt (W). Deze kunnen ten opzichte van elkaar 
verschillende standen innemen. Legt men deze vast met behulp van 
een assenstelsel PQR (zie tig. 8), dan krijg! men de gevallen van 
bijgaande tabel. 
Nummer 
L 
V 
. 
w 
I 
R 
Q 
p 
11 
R 
Q 
Q 
III 
R 
Q 
R 
IV 
R 
R 
P 
V 
R 
R 
R 
Bovendien kan men nog onderscheiden de gevallen, dat het inval- 
lende licht ongepolariseerd is, of gepolariseerd volgens een van de 
„hoofdrichtingen” en kan het doorgelaten . of verstrooide licht al of 
niet op zijn polarisatie-toestand onderzocht worden. 
De waarneming geschiedde microscopisch of met het bloote oog. 
b Przibram, Phys. Zs. 11 , 630, 1910. 
2 ) O. Wiener, Leipz. Ber. 91 , 113, 1909, 63 , 256, 1910. 
