Metaalneerslagen door Jcathodeverstuiving verkregen. 
Ook door kathodeversti living kunnen zeer dunne metaalneerslagen 
op den glaswand worden verkregen 1 ). Wij hebben dergelijke neer- 
slagen bereid om ze te kunnen vergelijken met de neerslagen welke 
door verdamping verkregen zijn. 
Als kathode werd een lus- of spiraalvormig gebogen draad van 
het te verstuiven metaal gebezigd, die in het glas met de platina 
toevoerd raden was verbonden. Zij was geplaatst in een peervormigen 
ballon, die met een nauwe buis verbonden was met de anoderuimte, 
waarin zich de platinaanode bevond. Deze was, behalve het uiterste 
puntje van eenige m.M 2 . oppervlak, geheel in een kwartsbuisje 
ingesmolten. De verstuiving geschiedde bij een druk van 7is m.M.' 
kwik, in een drogen, zuurstofvrijen waterstofsti oom, die van de 
kathoderuimte naar de anoderuimte ging om zoodoende eventueel 
van de anode komende gassen weg te spoelen. 
Zilver. De warmteontwikkeling bij de verstuiving was zóó groot, 
dat de draad gedeeltelijk smolt. Daar de dampspanning van zilver 
bij het smeltpunt viij hoog is, zal in het kathodevacuum een deel 
van het zilver verdampen en tegen den glaswand sublimeeren. Het 
verkregen neerslag zal dus gedeeltelijk door verstuiving, maar 
gedeeltelijk ook door sublimatie gevormd zijn. 
De kleur van het neerslag was blauw, violet, rood of geel, al 
naar den korteren of langeren afstand van den glaswand tot de kathode. 
Ultramicroscopisch vertoonde het in de eerste plaats weer een 
mozaïk van zeer kleine, even groote ultramicronen, volkomen gelijk 
aan dat, wat door verdamping verkregen wordt. Daarnaast of juister 
op dezen achtergrond bevonden zich echter veel grootere deeltjes, 
van ongeveer lp diameter en op een afstand van 6 — 12 p van elkaar. 
Evenals bij de proeven over het sublimatie-neerslag, was ook hier 
een deel van het laagje bedekt met Canadabalsem, die, door voor- 
zichtig verwarmen week gemaakt, nog in het vacuüm daarover 
uitgegoten was. Zeer duidelijk kwam hierdoor de tweeërlei aard 
der zilverdeeltjes voor den dag. Terwijl n.1. op het mozaïk van den 
ondergrond de Canadabalsem geen invloed had, waren de grovere 
deeltjes, die zich daarboven bevonden, door de balsem losgemaakt 
en aan den rand van den druppel opeengehoopt. De grens van de 
b M. Faeaday, l.c. pag. 1. 
L. Houllevigue, Ann. chim. et phys. (8) 20, 138 (190): 21. 197 (1911). 
H. Fritze, Ann. der Physik, (4) 47, 763 (1915). 
B. Pogany, Ann. d. Physik. (4) 49, 481 (1916). 
A. R]Eüe, Ann. d. Physik. (4) 45, 881 (1914). 
43 * 
