6< u 9 
Scheikunde. — De Heer Holleman biedt eene mededeeling aan 
van den Heer A. H. W. Aten: „Over enkele bizondere 
gevallen van stroomspcmning$lijneri\ II. 
(Mede aangeboden door den Heer Böeseken). 
In de vorige verhandeling l ) werd een vergelijking afgeleid, die 
aangeeft de verhouding van de hoeveelheid chloorzilver, die bij 
anodisehe polarisatie van een zilverelektrode in een oplossing van 
een chloride op de anode wordt neergeslagen, tot die, welke in de 
vloeistof neerslaat. Deze vergelijking stelt ons nu in staat aan te 
geven, op welke wijze de elektrolytische bepaling van halogenen 
als halogeenzilver met de kleinst mogelijke fout geschiedt. 
Bij deze bepalingen moet aan de voorwaarden voldaan worden, 
dat het halogeen zich zoo volledig mogelijk als halogeenzilver op 
de anode afscheidt, en dat zoo min mogelijk zilver van de anode 
in oplossing gaat. 
Gedurende de analyse neemt het halogeengehalte van de vloeistof 
voortdurend af. Men kan dus liet verloop van het proces niet door 
een enkele stroomspanningslijn aangeven, maar slechts door een 
verzameling van stroomspanningslijnen voor alle concentraties, die 
het halogeenion van het begin tot het einde der analyse doorloopt. 
Elektrolyseert men bijv. een 0.01 n oplossing van NaCl, dan wordt 
in ’t begin het verloop voorgesteld door lijn 1 in Fig. 2 van de 
vorige verhandeling. Is na zekeren tijd de oplossing 0.001 n geworden, 
dan geldt lijn 2, later, als de concentratie 0.0001 geworden is, geldt 
lijn 3, enz. Zooals op pag. 339 werd aangetoond, geven de 
punten links van AB stroomdichtheden, die in hoofdzaak AgCl op de 
anode geven. Als C x = 0.01 kan men dus met een betrekkelijk groote 
stroomdichtheid werken, zonder dat Ag merkbaar in oplossing gaat. 
Voor C\ = 0.001 is deze stroomdichtheid tien maal kleiner, voor 
C\ — 0.0001 honderd maal kleiner enz. 
Wanneer men nu de elektrolyse met een konstante stroomdichtheid 
wilde uitvoeren, totdat C\ = 0.0001 geworden was, dan zou men 
van het begin af met de zeer kleine stroomdichtheid moeten werken, 
waarvoor bij C\ = 0.0001 nog geen merkbare hoeveelheid Ag in 
oplossing gaat. Hierdoor zou de analyse zeer lang duren. Voor- 
deeliger is het, wanneer men, zoolang C\ nog groot is, met een 
grootere stroomdichtheid werkt en deze laat dalen, naarmate C\ 
daalt. Men kan dit doen, door gedurende de analyse den anode- 
potentiaal te meten, en de stroomsterkte zoo te regelen, dat de 
l ) Deze verslagen 25 (1916) 325, 
