094 
wordt. Daartoe moet de concentratie van de chloorionen aan de 
anode op een lioogere waarde gehouden worden, bijv. 1 mgr. inplaats 
van 0.1 mgr. per 200 cM 3 . 
Door Reedy zijn voorts enkele stroömspanningslijnen bepaald, 
zooals in Fig. 2 van de eerste verhandeling geteekend zijn, o.a. 
voor K I (Fig. 3 pag. 286 Reedy). Een kwantitatieve vergelijking 
van de theoretische en de experimenteele lijn is niet mogelijk. 
Kwalitatief is de overeenstemming volkomen. Uit het beloop van de 
lijnen J en 2 in Fig. 2 blijkt, dat het midden van het horizontale 
gedeelte van deze lijnen ligt bij een concentratie, die gelijk is aan 
\ L. Voor Ag 1 dus bij ci rt = 10“ 8 , wat overeenkomt met een poten- 
tiaal van -f~ 0.34 Volt. Uit de lijn van Reedy blijkt, dat het midden 
van het horizontale stuk inderdaad bij dezen potentiaal ligt. 
Anders is het met een lijn, die Reedy geeft voor AgBr0 3 in 0.5 
raolair KBr0 3 . Hier ligt het midden van het horizontale stuk bij 
ongeveer 0.470 V, overeenkomende met een zilverioneneoncentratie 
van 10 ~ G . Het oplosbaarheidsprodukt van AgBr0 3 zou dan 10 -12 
zijn. Deze waarde is veel te klein voor AgBr0 3 . Böttger x ) vond 
voor de oplosbaarheid 7 X 10— 3 mol. per L. Daar bij deze verdunning 
AgBrOg nagenoeg totaal geioniseerd is, zal het oplosbaarheidsprodukt 
ongeveer 5 X i0~ 5 zijn. Het oplosbaarheidsprodukt, dat men uit de 
lijn van Reedy vindt, is dus stellig niet dat van AgBr0 3 . De waarde 
ervan komt vrijwel overeen niet die van AgBr, wat doet vermoeden, 
dat de lijn van Reedy niet betrekking heeft op AgBr0 3 in KBr0 3 , 
maar op x“\gBr in KBr, wat het geval zou kunnen zijn, als het 
gebruikte bromaat verontreinigd was met bromide. Deze vooronder- 
stelling wordt gesteund door het volgende: 
Voor den potentiaal van AgBr0 3 in 0.5 molair KBr0 3 zonder pola- 
risatie vindt Reedy 0.400 V., wat een oplosbaarheidsprodukt voor 
AgBrOg van 10 — ' 7 oplevert. 
Deze waarde is, zooals boven werd aangetoond, te laag. Neemt 
men aan, dat de gemeten potentiaal betrekking heeft op AgBr in 
KBr, dan zou de gebruikte oplossing 10 5 Br moeten bevatten, 
waarvoor dus noodig zou zijn, dat het gebruikte bromaat veront- 
reinigd was met 0.002 °/ u bromide. 
Bovendien is de lengte van het horizontale stuk in de lijn van 
Reedy iets meer dan 0.1 Volt, zooals vereischt wordt voor een zil- 
verzout waarvoor \/ L = 10~ 6 , in een oplossing die 10 — 5 molair is 
aan het anion. Voor AgBr0 3 in 0.5 molair KBrO s zou het horizon- 
tale stuk ongeveer dubbel zoo lang moeten zijn. 
) Z. f, physik. Chemie. 46 (1903) 602. 
