696 
de stroom verzwakt, zoodat het noodig is liet ontstaan van dit neer- 
slag te vermijden. Het is nu gemakkelijk aan te geven, bij welke 
stroomdichtheid dit neerslag zal ontstaan. 
In een oplossing van Ag 2 (CN) 2 in KCN bestaan de evenwichten : 
A# + 2 CN^Ag(CN\ 
en 
Ag (CN) S -j- Ag Ag 2 (CN) 3 . 
— + 
Noemt men de concentratie van Ag(CN) 2 , Ag,CN en Ag 2 (CN) 2 
c jj c s , c 3 en c 4 , dan zal 
en 
cff 2 = K'c 4 (5) 
Wanneer de oplossing verzadigd is aan Ag s (GN) a gaat (5) over in 
c 2 c 1 = L ........ (5a) 
waar L liet oplosbaarheidsprodukt van cyaanzilver is. 
Nu zal op de anode een neerslag ontstaan, zoodra c 2tt c la — L 
geworden is, en men zal de elektrolyse zoo moeten leiden, dat 
C2aCia<C L blijft. Ci a ,c 2a enz. geeft aan de concentratie vlak bij de 
anode, terwijl C 1 , C 2 enz. de concentratie geeft aan het grensvlak 
van het diffusielaagje met de overige vloeistof. 
Nu is, volgens § 2 van de vorige verhandeling, de hoeveelheid 
cyaanionen, die per secunde naar de anode diffundeert gelijk aan 
D 3 (7,3 — G3 a 
86400 ó 
Deze zullen, zoolang er geen Ag 2 (CN) a neerslaat, ionen Ag (CN)„ 
vormen, die zich door diffusie van de anode verwijderen. De hoe- 
veelheid hiervan wordt gegeven door 
A cya-C, - 
86400 ó 
Waaruit volgt dat 
2 A (c la - A) = (C 3 — c 3n ) (6) 
De stroomdichtheid is nu 
d= 1.117 A 
Cl a 6 1 
rT 
( 7 ) 
Deze stroomdichtheid wordt dus onderhouden doordat de cyaan-ionen 
naar de anode diffundeeren, en hier ionen Ag (CN) 2 vormen, welke 
van de anode wegdiftundeeren. Gaat men de stroomdichtheid ver- 
hoogen, dan zal deze een waarde bereiken, waarbij niet genoeg CN 
