701 
waarin meer dan 1000 M. van het oudere, kolenvrije Tertiair aan 
den dag komen, terwijl in eene nog grootere en dieper opgeplooide 
koepel tusschen de rivieren Sangatta en Boengaloen bijna 1500 M. van 
deze formatie door de denudatie blootgelegd zijn. 
ïn het. gebied der Sekoerau-rivier, waar eveneens eene groote, 
koepelvormige antielinale gevonden wordt, treden circa 800 M. van 
het oudere, kolen vrije Tertiair aan den dag. 
De tweede afdeeling van het Post-eoceen 'bestaat weer voor een 
groot deel uit harde, grijze, schalig-knollige kleisehalies en uit zand- 
steenen, die over het algemeen minder zuiver zijn dan in de diepere 
formatie. Kalksteen- en mergelbanken komen verspreid voor ; ze 
bevatten bijna steeds koralen en kleine Lepidocyclinen. Kenmerkend 
voor deze formatie zijn vooral de — meest talrijke — - lagen van 
zwartglanzende, schelpig brekende kool. 
Bij Balik Papan wordt deze afdeeling vertegenwoordigd door het 
grootste deel van de Poeloe Balang-formatie en het onderste deel 
der Mentawir-formatie, samen meer dan 1300 M. dik. 
Bij Samarinda zal het kolengebergte van Batoe Panggal en het 
onderste deel der kolenformatie van Tenggaloeng Ajam, tot eene 
gezamelijke dikte van bijna 1300 M., hiertoe gebracht moeten worden. 
Bij Bontang omvat de afdeeling een complex van meer dan 1500 M. 
dikke lagen, bij Boengaloen is de formatie circa 1000 M. dik, bij 
Sekoerau meer dan 1000 M. 
Ook de jongste afdeeling van het Tertiair in Oost-Koetei bestaat 
voornamelijk uit kleien en zandgesteenten met talrijke lagen van 
kool en plaatselijke inschakelingen van kalksteenen en mergels. In 
tegenstelling met de beide vorige formaties is echter de habitus van 
de gesteenten veel jeugdiger. Met name zijn de harde, grijze klei- 
schalies vervangen door weeke, grijze kleien, vaak met bladafd ruk- 
ken op de gelaagdheidsvlakken. In plaats van zandsteenen treffen 
we meestal losse zanden aan, en de glanzende, schelpig brekende, 
zwarte kool der oudere formatie gaat naar boven toe geleidelijk 
over in dofzwarte en bruine, ten laatste zelfs in veenachtige kool. 
De kalksteenen en mergels zijn in de allermeeste gevallen vrij van 
Lepidocyclinen en Miogypsinen ; slechts op enkele vindplaatsen komen 
deze fossielen in de onderste deelen der formatie nog voor. De dikte 
dezer afdeeling — die het jongere deel van het Mioceen en het 
Plioceen omvat — is zeer belangrijk. 
Bij Balik Papan — waar het grootste deel der Mentawir-formatie 
en het Plioceen ertoe behooren — is ze meer dan 2000 M. dik, en 
ongeveer dezelfde dikte bezit zij bij Bontang, Boengaloen en Sekoerau. 
De posteocene afzettingen tusschen Balik Papan en Sekoerau hebben 
