704 
welke bewesten de Sekoerau-rivier liet jongste deel van het Tertiair 
vormen. Terwijl de groep van kalk houdende gesteenten in het mio- 
plioceen bewesten de Sekoerau-rivier slechts eene dikte van eenige 
honderden meters heeft — en nog verder westelijk snel aan dikte 
afneemt — is ze in de Soengei Naroet, naar het Sekeratgebergte 
toe, 1000 M. of meer dik geworden. Sporen van dofzwarte kool 
tusschen de koraalzanden en mergels in de Sg. Naroet, en van over- 
gangen tusschen glanzende en dofzwarte kool in de diepste ontblooting 
van koraalmergels in de Sg. Mampang toonen aan, dat we hier met 
eene faciesverandering op zeer korten afstand te doen hebben, dat 
het „ jongere, koolhoudende tertiair met kalkbanken” bewesten de 
Sekoerau-rivier naar het Oosten toe vervangen wordt door een systeem 
van zandige mergels en koraalkalken, die een groot deel van het 
Sekerat-gebergte opbouwen. 
Een faciesovergang van veel minder belang beeft in de buurt der 
Sekoerau-anticlinale in het glanskoolhoudende oud-mioceen plaats. 
Terwijl in deze formatie koollagen nog talrijk zijn in het zuidelijk 
deel der Sekoerau-anticlinale, neemt hun aantal naar het Noorden 
toe snel af, zoodat het oudere mioceen oj) het noordelijk deel der 
Sekoerau-anticlinale, op de Semboeloe-anticlinale en op de Zuid- en 
Noord Sampajau-anticlinale zeer arm aan koollagen is. Het gevolg 
van deze facieswisseling is, dat we in deze gebieden het „oudste, 
koolvrije posteoceen' 5 en het „glanskoolhoudende oud-mioceen” niet 
meer op bevredigende wijze van elkaar kunnen scheiden. 
In den kern der gestrekt-koepelvormige Semboeloe-anticlinale, die 
minder sterk opgepiooid is dan de Sekoerau-anticlinale, vinden we 
harde kleischalies - en zandsteenen, die zeker tot het glanskoolhou- 
dende oud-mioceen behooren, al ontbreekt dan ook de kool — afge- 
zien van enkele laagjes met eene dikte van slechts eenige centimeters 
en van talrijke koolschilfers op de gelaagdheidsvlakken der zand- 
steenen — geheel. Naast de typische zandsteenen en kleischalies 
komen op den noordwestvleugel kalksteenen met kleine Lepido- 
cyclinen voor. Op den zuidoostvleugel vinden we — nog in het oud- 
mioceen en met de, harde kleischalies afwisselend — uiterst fijn- 
gelaagde, meest grijze kleiige zanden en zandige kleien, die vaak 
koolschilfers bevatten. In liet noordelijk deel van den oostvleugel 
gaan deze kleiige zanden naar boven toe geleidelijk over in een 
dik systeem van Globigerinenmergels, zandige tot grindhoudende 
kalksteenen en grijze, kleiïg-zandige, fossielrijke mergels van litto- 
ralen oorsprong. De Globigerinenmergels zijn grijs tot blauw, kleiig 
tot kleiig-zandig, en meest zeer slecht geslaagd; ze bevatten vaak 
knollen en lagen van dichten, grijzen, geelverwerenden mergelkalk. 
