dom — bedekt zijn. Deze kalksteenen en zanden wijzen erop, dat 
tegen het einde van het tertiair de zee langzaam achteruit week, 
eene conclusie, waartoe W. Staub (1. c.) reeds op andere gronden is 
gekomen . 
We verlaten nu Zuid-Sangkoelirang en begeven ons naar de meer 
noordelijke anticlinalen, waar we eveneens belangrijke facies-veran- 
deringen zullen aantreffen. 
De kernen der Zuid- en Noord-Sampajau-anticlinale worden ge- 
vormd door het Oud-Mioceen, dat hier opmerkelijk weinig kool en 
kalksteen bevat, maar overigens uit de normale zan'dsteenen en klei- 
schalies is opgebouwd. Op den westvleugel dezer anticlinalen treffen 
we het Mioplioceen aan, in het Zuiden in geheel normale ontwik- 
keling, in het Noorden met aanduidingen van Sampajau-mergels. 
Op den oostvleugel vinden we op de oudmiocene lagen eveneens 
het mioplioceen, voor een deel in normale ontwikkeling met weeke 
kleien, zanden, grind en dofzwarte tot bruine kool. 
In hoogere niveaux volgen dan echter — in de buurt van de 
Soengei Laboean — tusschen de normale gesteenten banken van 
Sampajau-mergels. In de verder oostelijk opduikende Batoe- en Batoe 
Hidoep-anticlinalen krijgen dan de typen der Sampajau-mergels en 
kalksteenen eene veel grootere ontwikkeling, hoewel ze op de west 
vleugels nog met vrij talrijke koollagen afwisselen. Nog grooter is 
de ontwikkeling der mergelige facies op de oostvleugels. Wel komen 
hier ook nog zandige kleien en zanden voor, maar de kolen zijn 
zoo goed als verdwenen. De jongste deelen van het Tertiair bestaan 
hier — evenals op de naar het Noorden wegduikende Semboeloe- 
antielinale, bij Sekoerau en bezuiden de Soengei Mangenai — uit 
een complex van zanden en grinden. Het dient vermeld te worden, 
dat de miocene Gastropoda, die K. Martin 1 ) voor eenige jaren uit 
Sangkoelirang beschreef, op de Batoe Hidoep-anticlinale verzameld 
werden, terwijl door mij uit Sankoelirang beschreven fossielen op 
de Goenoeng Batoe-anticlinale gevonden werden 2 ). Terwijl voor deze 
beide faunas de ouderdom als jongmioceen of als overgang tusschen 
oud- en jongmioceen gedetermineerd werd, bepaalde W. Staub (Lc.) 
den ouderdom der facieel , vrij analoge fauna van Godang als plioceen. 
Deze ouderdomsbepalingen worden door de kaarteering tot op zekere 
hoogte gesteund : de fossiellagen van Gelingseh liggen op de uiterste 
anticlinalen van het Sangkoelirang-gebied, de fauna van Godang 
werd in het diepe syelinaalgebied tusschen de anticlinalen van Maloewd 
1) Samml. Geol. Reichsraus, Leiden. (1). 9. 1914, p. 325 e. v. 
2 ) Samml. Geol. Reichsmus, Leiden. (I). 9. 1914, p. 383 e. v. 
