716 
X 
worden door de waarneming' geleverd de ordinaten 
Y 4- Y 
1 ~ 2 
~~ N ~ 
... Ik — 
Y^Y t + ...Y k 
N 
5 ... R — 1 
y x +y 2 +...y 
JV 
terwijl de beginordinaat / 0 per se nul, en de eindordinaat J n zeker 
1 is. In de gewone gevallen, waarin de frequenties naar de beide 
uiteinden toe afnemen, beeft de integraal- 
kromme een beloop, dat overeenkomt met 
tig. 5. Is echter de eerste frequentie ƒ, reeds 
groot, zoodat men geneigd is tot het aan- 
dl 
P_ nemen van een discontinuïteit in y = — , 
“ 10 .- 0 . 1 dg/. 
dan ziet de kromme L{x) er uit als tig. 6. 
De uitgebreide- methode laat nu met één 
waarde van x twee tegengestelde waarden 
dl 
x p Xc i van y = — overeenkomen ; op deze wijze 
(XX 
krijgt men ook twee takken I = ( x ) en 
I — ^2 0®) van de integraalkromme, waarvoor geldt 
_ d<I> 2 {x) d<I\(x) 
y 2 — ■ 7 — y i — j 
dx dx 
zoodat 
<Zq (x) + (x) — constant , 
GP 
en daar we aannemen, dat x n zoowel overeenkomt met z — 
als met z = -{- co, is de waarde van de constante 1. 
We vervangen dus de kromme van fig. 6 door een van den 
vorm van tig. 7, welke symmetrisch is 
t. o. van de lijn 1 = \. 
De waarde van 1 op de plaats p {x— Xp ), 
die vroeger (tig. 6) werd voorgesteld dooi- 
de ordinaat p P, wordt nu vertegenwoor- 
digd door het verschil : 
r ' G - P I\ - pP, =P 1 P> = pP. 
De toename van 1 in het interval pq werd vroeger weergegeven 
door de stijging van de ordinaat: qQ—pP= RQ([ ig. 6). Nu wordt 
ze weergegeven door de stijging van de ordinaat : qQ 1 ~pP 1 — R l Q x 
vermeerderd met de stijging pl\ — q(R == Q t R i (tig. 7), waarbij 
