719 
De integraalkromme krijgt 
clan de gedaante van' tig- 
11a of van tig. 1 \ b al naar 
gelang de functie in liet 
geheele gebied dan wel in 
een deel van het gebied 
twee waardig is. We hebben 
dan de kromme zóó te construeeren, dat 
pP i — pP, = = pP (tig- 11 en 10) 
en 
Q x q — Qs?' = QiQ* = Qq (v » „ „) 
of 
qQ x “ 1 ' — qQ ( m n ii ii ) 
Het is duidelijk, dat men in de wijze, waarop aan bovenstaande 
voorwaarden voldaan kan worden, nog een groote mate van vrij- 
heid geniet. Aan den eenen kant maakt dit het probleem theoretisch 
onbepaald (eeu noodzakelijk gevolg van het afstand doen van de 
aanvankelijk aangebrachte vereenvoudigingen); aan den anderen 
kant wint men daarmee, dat men het in de hand heeft de kromme 
1 — <P {x) en dus ook de kromme z — f {x) zoo eenvoudig mogelijk 
te maken. Heeft men eenmaal den vorm der kromme (7, a') bepaald, 
dan kan men met behulp van de tabel (/, z) de kromme z = f (x) 
tee kenen. 
Is de frequentietiguur symmetrisch t.o. van de mediaan x = x m , 
zoodat x m = °— — , dan ligt het voor de hand de kromme / = ( I * (x) 
2 , 
zóó te construeeren, dat x = x m , / = | het middelpunt wordt. Ook 
de kromme z = f (x) zal dan eeu middelpunt hebben, en wel in 
het punt ( x — x m , z= 0). 
Is de frequentietiguur niet symmetrisch, maar bijv. in de linker 
helft van het gebied gemiddeld hooger dan in de rechter helft, dan 
zal in de figuur z — ƒ [x) het snijpunt met de x-‘&s {z — 0) in de 
linkerhelft van de figuur vallen. 
De reactief unctie heeft nu den vorm van tig. 12a of van tig. 12 b. 
