721 
In het gebied xb . . . x c is de functie dus driewaardig. 
Van de integraalkromme I — zooals 
ze direct volgt uit de waarnemingen (zie fig. 15), 
vertoont de ordinaat in het interval x 0 . . . xb 
een geringe stijging van 0 tot h (welke ordi- 
x b x ? x c naat weinig van 0 verschilt). Daarna neemt 
Fig. 15. de ordinaat plotseling zeer snel toe, zoodat de 
integraalkromme in het punt [xb , lb) een hoekpunt vertoont, waar- 
van de raaklijn aan de negatieve zijde bijna horizontaal is, aan de 
positieve zijde daarentegen vertikaal. 
De helling neemt vervolgens af tot haar minimumwaarde in het 
buigpunt, en daarna weer toe om eindelijk bij x c zeer steil te worden. 
De ordinaat bereikt dan de waarde I c , die weinig van 1 verschilt. 
Ten slotte ondergaat de ordinaat tusschen x c en x n nog een geringe 
toename van I c tot 1. De integraalkromme vertoont dus ook in 
( xc , Ic) een hoekpunt, terwijl de raaklijn nu aan de negatieve zijde 
vertikaal, aan de positieve zijde bijna horizontaal is. 
De frequentie in het interval p . . . q (gelegen binnen het drie- 
waardigheidsgebied) bestaat nu uit drie deelen, nl. : 
Xq Xp 
1 r i r 
L x I—-y fl(x) e -L/iW? dx , A ^1— — - | fj(x) 
ynj , l /nj 
e~VN x )f dx , 
x r 
Xq 
IC f 
( t\ \°I) dx , 
y jrJ • 
x, 
welke alle positief zijn, omdat in dat stuk (A s 7), waar ƒ '(«) <j 0 
is, de a?-as in negatieven zin wordt doorloopen. 
Fig. 16. 
DO 
Xb 
drie stukken : 
1 r 
e~ ifiWfdx , <[> 2 (x) = — f fl(x) p-lM' 1 ')} 1 dx , 
1 /nj 
— ( fl(x) ö~C M x )f dx 
y 7i j 
Xb 
<I>, (x) 
