741 
zinksulfaat en door Helderman bij die van kadmiunisnlfaat T mutatis 
mntandis voor liet chloride kon worden gevolgd. 
Te dien einde werd een zeker bedrag* kadmium „Kahlbaum”, dat, 
gelijk bekend, slechts d=O,O5°/ 0 verontreinigingen bevat, 2 ) in een platina- 
kroes in zuiver zoutzuur opgelost, op het waterbad tot droog ingedainpt 
en op eenen ringbrander (zie Büler l.c.) tot konstant gewicht verhit 
en als CdCl 2 gewogen. 
Aldus werd gevonden: 
a. 1.1414 gr. Gd gaven 1.8610 gr. CdCl 3 . Berekend 1.8616 gr. 
b. 1.0296 gr. Cd „ 1.6791 gr. CdCl 2 . „ 1.6792 gr. 
c. 0.3961 gr. Gd „ 0.6160 gr. CdCl 3 . „ 0.6460 gr. 
Tot nadere kontrole werd bij eenige analyses het gevormde CdCb op den ring- 
brander met HoS 0 4 en daarna het gevormde CdS0 4 tot konstant gewicht verhit. 
Daarbij leverde b.v. de bepaling c bet volgende resultaat: 
cl. 0.3961 gr. Gd gaven 0.6460 gr. GdCU. Berekend 0.6160 gr. 
Na behandeling met H 3 S0 4 : 0.7346 gr. CdS0 4 . „ 0.7346 gr. 
Bij de later te beschrijven bepalingen van het kristalwatergehalte 
van het kadmiumchloride werd deze methode, die dus als betrouwbaar 
kan gelden, gevolgd. 
5. Ten einde zeker te zijn, dat men het tusschen — 5 en -|- 34° 
stabiele hydraat in handen kreeg, werd dit langs twee verschillende 
wegen bereid, terwijl door bepaling der oplosbaarheid bij twee 
temperaturen (0°,0 en 18°,0 C.) werd onderzocht, of inderdaad het- 
zelfde eindprodukt was verkregen. 
6. In de eerste plaats gingen wij uit van ÜdCl 2 , verkregen door 
Kadmium ,, Kahlbaum” in sterk zoutzuur op te lossen, waarin ver- 
ontreinigingen niet konden worden aangetoond. 
Door verhitten op 200° en wasschen met alkohol werd het aan- 
hangende zoutzuur verwijderd: reaktie op kongorood bleef uit. 
Het aldus bereide anhydried werd met een hoeveelheid water, 
overeenkomende met 3 a 4 molen per mol CdCl 2 aangewreven en 
gedurende 2 X 24 uur bij kamertemperatuur bewaard. 
Weldra ontstonden kleine doorzichtige kristallen. (Preparaat I). 
7. De tweede weg, langs welken het stabiele hydraat werd 
bereid, was door stabiliseering bij gewone temperatuur van het 
hydraat CdCl 2 . 4 H 2 0. Dit hydraat werd verkregen door afkoeling 
eener bij -j- 80° verzadigde oplossing op — 15° in een alkohol- 
kooldioxyd-mengsel. Daarbij zetten zich groote kristallen van 
CdCl 2 . 4 H 2 0 af, die bij kamertemperatuur (2 X 24 uur) in kleine 
kristallen uiteen vielen. Door wrijven met een roerstaaf werd de 
b Dissertatie Utrecht 1915. 
~) Zeitschr. f. anorg. Chemie 74, 497 (1912). 
48 
Verslagen der Afdeeling Natuurk. Dl. XXV. A°. 1916/17. 
