758 
guliere kurven {M), (A) en (B) dus' in dezelfde richting samen. Wij 
teekenen deze drie kurven nu in een P, 1 -diagram, zooals in fig. 8. 
Teekent men nu kurve ( D ) aan de eene zijde der (iI/)-kurve, dan 
(M) 
moeten (C) en (E) aan de andere zijde liggen. Uit (12) blijkt dat 
(Cj aan de eene en (A), (B) en (JE) aan de andere zijde van (D) 
liggen; wij krijgen dus een P, 7 '-diagram type zooals in fig. 8. 
Men kan de verschillende P, 7 -diagram typen ook vinden door 
gebruik te maken van de drie hoofdtypen van P, 7 -diagram men 
[nl. I, WA en IIP], die wij in mededeeling X hebben afgeleid. 
In hoofdtype 1 is kurve {M) éénzijdig, zoodat de drie singuliere 
kurven in dezelfde richting samenvallen; het P, 7 -diagram van een 
n-komponentenstel heeft dan hetzelfde voorkomen als dat van een 
stelsel met n — 1 komponenten. Het P, 7 -diagram van een ternair 
stelsel heeft dus hetzelfde voorkomen als dat van een binair; het 
bestaat dus, zooals in fig. 2 (1), uit een tweekurvigen en twee een- 
kurvige bundels. Een der kurven dezer figuur moet nu de drie 
samenvallende singuliere kurven voorstellen. 
Worden de singuliere kurven voorgesteld door een der kurven 
van den tweekurvigen bundel, dan ontstaat fig 8; worden zij voor- 
gesteld door een der beide andere kurven, dan ontstaat fig. 6. 
In hoofdtype II is kurve (M) tweezijdig; de beide andere singuliere 
kurven vallen dus in tegengestelde richting samen [fig. 2 (X), 3 (X) 
en 4 (X)]. 
In hoofdtype IL4 is kurve {M) eene middenknrve van den (M)- 
bundel [fig. 3 (X)]. Het P, 7-diagramtype bestaat uit: 
(M)-bundel -j- 2x andere bundels 
nl. x bundels aan elk der zijden van den (J7j-bundel. [In fig. 3(X) 
is a?=2J. De (47}-bundel zelf bestaat uit ééne kurve aan de eene 
en minstens drie kurven aan de andere zijde van het invariante 
