770 
de aanname gewettigd, dat de vorming dezer secondaire geosjn- 
klinalen aan beginnende bergvormende bewegingen moet worden 
toegeschreven. Voor de boogvormige eilandenreeksen der Molukken 
werd een soortgelijk ontstaan door Molengraaff *) uit verschillende 
kenmerken dezer reeksen van opgeheven eilanden en der daaraan- 
grenzende diepe zeebekkens afgeleid. 
Buitenwaartsche ligging der Tenimber eilanden. 
Wanneer we de eilanden oostelijk van Timor: Letti, Moa, Lakor, 
Loeang, Sermata en Babber boogvormig verbonden denken met de 
eilanden zuidoostelijk van Cerarn : Drie Gebroeders, Koer, Téor, 
Kasiwoei, Gorong en Cerarn laut, dan liggen de eilanden der 
Tenimbergroep buiten dezen boog. Deze boogvormige verbinding 
wordt b.v. aangegeven op kaart N°. 1 van Verbeek’s Molukken 
Verslag 2 ) en daar liggen de Tenimber eilanden met de Keieilanden 
builen zijn ,, strook der oudere gesteenten”. 
Het is nu opvallend, dat in de Sahoelbank, die de onderzeesche 
voortzetting vormt van het Australische blok — d.i. het voorland, 
waartegen het overschoven ketengebergte werd opgeperst, — juist 
tegenover de Tenimber eilanden een verdieping voorkomt. Het is van 
verschillende ketengebergten bekend, dat de vorm der plooien zich 
richt naar den ondervonden weerstand van het voorland. Dit geldt 
eveneens voor de plooien, waaraan hierboven de vorming der opge- 
heven boogvormige eilandenreeksen en daarlusschen liggende diepe 
zeebekkens werd toegeschreven en dan kunnen we de ombuiging 
van den Timor-Ceram boog bij de Tenimbereilanden b.v. vergelijken 
met het vooruitdringen van de Penninische dekbladen der Alpen 
in de lagere gedeelten van het hercvnische gebergte, waartegen ze 
werden opgeperst (zooals tussehen Mont Blanc en Aarmassief). 
Achter de meest weerstandbiedende gedeelten van het voorland 
p G. A-. F. Molengraaff, De jongste bodembewegingen op bet eiland Timor 
en hunne beteekenis voor de geologische geschiedenis van den O. I. Archipel. 
Versl. Kon. Akad. v. Wetensch. 29 Juni 1912. 
s ) R. D. M. Verbeek. Molukken Verslag. Jaarb. v. h. Mijnwezen. 1908. 
Wetensch. Ged. Atlas. Kaart I. 
Vergelijk hierbij tevens : 
A. Wichmann. Gesteine von Kisser. Jaarb. v. h. Mijnwezen. 1887, blz. 120 e.v. 
en Samml. des Geol. Reichsmus. in Leiden. (De eilandenboog, die de Banda Zee 
van de Arafoera Zee scheidt, wordt hier reeds als ketengebergte aangegeven), ld. 
Der Wawani auf Amboina und seine angeblichen Ausbrüche. III. Tijdschr. Kon. 
Ned. Aardr. Gen. XVI. 1899, blz 109 e.v. 
K. Martin. Die Kei Insein und ihr Verhallniss zur australisch-asiatischen 
Grenzlinie. Tijdschr. Kon. Ned. Aardr. Gen. VI!. 1890, blz. 241 e.v. 
