zullen in de diepte de tektonische assen en aan de oppervlakte de 
eilanden hooger oprijzen en dit behoeft niet, maar kan de reden 
zijn, waarom de Tenimbereilanden minder sterk boven zee zijn 
opgeheven dan Timor. 
Door ons 1 * ) werden de Tenimbereilanden tot het overschoven keten- 
gebergte gebracht en indien het door sehnbstructuur, met uniforme 
NNW. helling' der lagen gekenmerkte zuider kustgebergte van 
Nederlandsch Timor reeds autochtoon is a ), dan heeft ook liet over- 
schoven ketengebergte ter plaatse der Tenimbereilanden waarschijnlijk 
reeds een ombuiging vertoond. 
Buitenwaartsche ligging der Kei-eilanden. 
De Kei-eilanden liggen, evenals de Tenimbereilanden, tegenover 
een inham in het door de ondiepe Arafoera Zee bedekte gebied en 
hun buitenwaartsche ligging kan op soortgelijke wijze worden 
verklaard. Langs de noordkust van Groot-Kei worden de terrassen 
van mioceenen kalksteen door een jonger en lager, waarschijnlijk 
kwartair koraalterras omgeven, terwijl de terrassen van mioceenen 
kalksteen in liet zuidelijk deel van het eiland tot aan zee afdalen. 
Dit wijst op een sterkere opheffing van liet noordelijk deel van het 
eiland in post-tertiairen rijd en dit kan, evenals de buitenwaartsche 
ligging, wijzen op liet voortduren van soortgelijke bergvormende 
bewegingen als die waardoor de overschuivingen van den Timor- 
Cerarn boog werden gevormd. Het noordelijk gedeelte van liet eiland 
ligt n.1. juist tegenover een vooruitstekende punt van den inham in 
het door de Arafoera Zee bedekte gebied en tegenover dit meer 
weerstand biedende gedeelte van het voorland, zullen dan in de 
diepte de tektonische assen en aan de oppervlakte de eilanden meer 
oprijzen. Van de Tenimbereilanden bestaat het groote eiland Jamdena 
— althans ten deele — uit mesozoïsche gesteenten, op de Kei- 
eilanden is ons slechts op één plaats en over zeer geringe uitge- 
strektheid nabij de oostkust, te midden van eoceene kalksteenen, het 
voorkomen van glimmerzandsteen en ijzerrijke gesteenten, die sterk 
herinneren aan mesozoïsche gesteenten der naburige eilanden, bekend 
geworden 3 ). Het eoeeen is op Groot-Kei niet zeer sterk en het 
mioceen is er reeds niet meer geplooid 4 ). Meer westelijk schijnen 
de lagen reeds sterker te zijn geplooid, want op een nieuw eiland 
!) H. A. Brouwer, loc. cit. 
-) G. A. F. Molengraaff. Folded mountain cbains etc., loc. cit. blz. 691. 
3 ) H. A. Brouwer. Geologische verkenningen in de oostelijke Molukken. Feest 
bundel Prof. Dr. G. A. F. Molengraaff. Verh. Geol. Mijnb. Gen. 1916. Blz. 47. 
4 ) B. D. M. Verbeek. Molukken Verslag, loc. cit. blz. 501. 
