bij Oet (Klein-Kei-gTOep) werden verbogen, ongeveer vertikaal 
staande, lagen van waarschijnlijk eoceenen mergelkalksteen aange- 
troffen. Het tektonisch verband der bovengenoemde glimmerzand- 
steenen en ijzerrijke gesteenten met de alom verbreide tertiaire 
kalksteenen en mergels op Groot-Kei is nog niet opgehelderd en 
liet is nog niet mogelijk om de oostelijke grens, tot waar de over- 
schuivingen der Timor-Ceram boog ter hoogte der Kei-eilanden eens 
hebben gereikt, met zekerheid te bepalen. Misschien heeft ook hier 
het overschoven ketengebergte reeds een buitenwaartsche ombuiging 
vertoond, het oud-mioceen van Groot-Kei ligt echter ongeveer 
horizontaal. 
De Aroe-eilanden. 
Deze eilanden vormen een geringe verheffing in en nabij den 
rand van liet gebied, dat door ons als het voorland wordt beschouwd. 
Mogelijk kunnen ze worden vergeleken met soortgelijke aanzwel- 
lingen, die elders als gevolg van den druk in het meest blootgestelde 
gedeelte van het voorland worden verklaard. 
Over het voorkomen van oudere dan permische gesteenten. 
In de West-Alpen wordt de ruggegraat van het gebergte gevormd 
door een reeks autochtone massieven (Mercantour, Mont Blanc, Aar 
Massief e.a.), die behooren tot het oude hereynische gebergte. Een 
deel der dekbladen werd over deze massieven heengeschoven en 
ten Noorden ervan neergelegd. Van Australië zijn de equivalenten 
der hereynische plooiingen van Europa bekend, maar in het door 
ons beschouwde gebied der boogvormige eilandenreeksen is hier- 
omtrent tot nu toe niets met zekerheid bekend geworden. Op liet 
thans vrij goed onderzochte groote eiland Timor kennen we met 
zekerheid geen oudere dan permische gesieenten en Molengraaff 
zegt omtrent dit eiland : ,,The Fatu sheet is like the Tethyssheet, 
composed of rocks ranging in age frorn Permian to Eocene and 
probably to Miocene”. 
Op talrijke eilanden der boogvormige eilandenreeksen komen wel 
zoogenaamde „oude leigesteenten” voor, waarvan Verbeek l ) ver- 
onderstelt, dat er zoowel archeïsche als oud-palaeozoïsche gesteenten 
onder voorkomen. Maar om redenen, die elders uitvoeriger zullen 
worden ontwikkeld, achten we de aanname gewettigd, dat deze 
gesteenten — althans ten deele — van jongeren ouderdom zijn. 
Indien we ons bepalen tot het geologisch vrij goed bekende eiland 
i) R. D. M. Verbeek, Molukken Verslag loc. cit, blz. 738. 
Verslagen der Afdeeling Natnurk. Dl. XXV. A°. 1916/17. 
50 
