775 
op Boeroe een groote uitgebreidheid hebben (Boeroekalken van 
Martin), terwijl ook de tektoniek ingewikkelder wordt, dan die van 
het oostelijk gedeelte van den oostarm, waar — evenals op de Soela 
eilanden - — eenvoudiger tektonische verhoudingen heerschen. Maar 
eenige aanwijzing omtrent een eventueele voortzetting van ons over- 
schoven ketengebergte leveren ook deze gegevens niet. 
Boog met de jonge vulkanen. 
De jonge vulkanen der Banda Zee worden door Verbeek ver- 
bonden door een ellips, die slechts voor de helft vulkanen verbindt, 
op de noordelijke helft der ellips, tusschen Banda en den Gs Api 
ten Noorden van Wetter zijn geen vulkanen bekend. Deze ellips 
verloopt concentrisch met zijn ellipsvorm ige „strook der oudere ge- 
steenten”. Naar mijne meening kan met evenveel recht worden 
aangenomen, dat de vulkaaneilanden staan op een onderzeeschen 
rug, die de voortzetting vormt der eilandenreeks, waartoe Soembawa 
en Flores belmoren, en die voorbij Banda sterk om buigt in de rich- 
ting van den Siboga rug met de Schildpad- en Lncipara eilanden 
en den Gs Api ten Noorden van Wetter. Volgens deze aanname 
zou dan de Banda Zee omgeven worden door twee ruggen, die over 
grooten afstand min of meer concentrisch verloopen, maar waarvan 
de binnenste zich aan zijn einde zeer sterk binnenwaarts ombuigt. 
We kunnen hier tevens vermelden, dat tus'schen de Timor-Ceram 
boog en de boog der jonge vulkanen nog een zone met een zekere 
autonomie schijnt te kunnen worden vervolgd. We bedoelen een 
zone van oudere vulkanische gesteenten, welke onderling veel ge- 
meenschappelijke kenmerken vertoonen en zijn aangetroffen nabij 
de noordkust van Nederlandsch-Timor, op Wetter, op Ambon en op 
het schiereiland Hoeamoeal in Zuid-West-Ceram. Een zeer groot 
gedeelte dezer zone zou dus door zee zijn bedekt. Onder deze 
vulkanische gesteenten komen serpentijnbreccies en serpentijnconglo- 
m era ten, tuffen, rhyolieten en andesiefen voor. Eigenaardige ande- 
sietisehe tot bazaltische gesteenten met glaskorsten, die herinneren 
aan de „pillowy lava” van Mullion Island en de boven-devonische 
„Wulstdiabase” van het Westerwoud, komen op al deze verspreide 
vindplaatsen voor. Hun eigenaardige structuur wijst op onderzeesche 
vorming, het ontstaan van dergelijke strukturen werd door Anderson a ) 
direct waargenomen, ter plaatse, waar de lava van den in 1905 
nieuw gevormden vulkaan Matavanu in Savaii (Samoa eilanden) de 
zee bereikt en ook voor de gesteenten van Mullion Island, die samen 
] ) Tempert Anderson Volcanic craters and explosions. The Geographical Journal 
Febr. 1912. blz. 129. 
50 * 
