777 
In het Middellandsche Zee gebied waren de hercynische berg- 
vormende bewegingen tegen liet einde van liet perm reeds niet meer 
duidelijk bemerkbaar en in de triasperiode wordt geen opleving 
dezer beweging waargenomen. 
Wat men echter waarneemt is de vorming van geosynklinalen, 
waarin de bathyale trias wordt afgezet, ter plaatse van de toekomstige 
intensieve tertiaire plooiingen. In de jurassische periode, waren ver- 
schillende geosynklinalen en geoantiklinalen gevormd, waarvan het 
verloop met behulp van stratigrafische gegevens en door de afzet- 
tingen der overschuivingsbladen tot hun oorspronkelijke ligging 
terug te brengen, door Haug *) werd gereconstrueerd. Bij de vorming 
dezer geoantiklinalen kunnen zich gedeelten boven het zeeniveau 
verheffen, waarbij dan eilandenreeksen en, onder hiervoor gunstige 
condities, koraalriffen gevormd zullen worden, zooals die thans uit 
het oostelijk gedeelte van onzen archipel bekend zijn. Haug (loc. cit. 
blz. 1126) zegt van den géanticlinai brianconnais : ,,La zone axiale 
du Brianconnais et la nappe supérieure des Préalpes, qui a sa racine 
dans sou prolongement, sont caractérisées par un Lias corralligène 
ou tout au moins zoogéne, faisant quelquefois défaut, par des couches 
a Mytilus , représentant le groupe Oolitique inférieur, et par du 
Tithonique coralligène. Ces formations néritiques indiquent la pré- 
sence d’une crête sous-marine, voire d’un chapelet dhles, correspon- 
dant a un nouveau géanticlinai”. In de cretaceïsche periode hadden 
intensieve bergvormende bewegingen plaats in de meeste der geo- 
synklinalen, waarvan gedeeltelijke opheffing boven zee, die bewezen 
wordt door lacunes in de serie der cretaceïsche afzettingen, het 
gevolg was. In den oud-tertiairen tijd werden reeds werkelijke 
bergketens in geographischen zin gevormd, 'terwijl in hoofdzaak in 
het neogeen de hooge ketengebergten ontstonden, zooals de Alpen 
en de Himalaya, die gewoonlijk onder den naarn alpiene keten- 
gebergten worden samengevat. 
We zullen thans niet trachten om het beeld van den Tethys 
geosyn klinaal te reconstrueeren, zooals dat gedurende verschillende 
perioden in het door ons beschouwde gebied van den O.-l. archipel 
is geweest. Waar een zeer groot deel van het, bovendien nog slechts 
weinig bekende, gebied door zee is bedekt en aan het oog is 
onttrokken, zal een dergelijke reconstructie onvolledig moeten zijn 
De Alpengeoloog zal hierbij steeds in het voordeel blijven, niet 
alleen omdat de bouw in diepe erosiedalen veel beter is ontbloot, 
maar ook omdat de verschillende gedeelten van het ketengebergte 
zonder onderbrekingen met elkander kunnen worden vergeleken. 
i) E. Haug. Traité de Géologie. II. blz. 1125. 
