794 
bij Rana esculenta het witte veld wel niet volkomen, maar toeli 
veel meer diametraal tegenover de animale pool, dan bij Rana fusca, 
gelijk hieruit blijkt, dat de grenslijn van lichte en donkere eihelft 
en later de pas opgetreden blastoporusrand een veel geringeren hoek 
met den eiaequator maken dan bij de laatstgenoemde soort. Bij 
Rana esculenta is dus aanvankelijk de polaire of radiaire symmetrie 
duidelijker uitgesproken, bij Rana fusca de bilaterale symmetrie. 
Er moge tenslotte op gewezen worden, hoe weinig invloed dit 
verschil in innerlijke constitutie op het verloop der klieving heeft. 
Ware het als bij de anneliden met hun determinatieve klieving, 
wij zouden verwachten, dat in het achtcellig stadium bij Rana escu- 
lenta de vier bovenste cellen naar verhouding kleiner waren dan 
de 4 onderste in vergelijking met Rana fusca, en omgekeerd, dat 
bij de laatste soort de 4 ventrale cellen groot er waren dan de 4 
dorsale. Niets hiervan blijkt ; het stadium 8 is bij Rana fusca en 
esculenta welhaast gelijkvormig. Wij zagen trouwens in de vorige 
mededeeling reeds, hoe betrekkelijk onafhankelijk de richting der 
eerste klievingen van de innerlijke constitutie van het ei is. 
Plantkunde. — De Heer Went biedt een mededeeling aan van 
Dr. J. A. Honing (Medan, Sumatra) : ,, Variabiliteit der basta ard- 
sptitsing”. 
(Mede aangeboden door den Heer Moll). 
Over het algemeen gebruiken de botanici, die zich met onder- 
zoekingen op het gebied der erfelijkheid bezig houden, bij voorkeur 
éénjarige planten en de tweejarige soorten trachten zij te forceeren 
om ze nog in het eerste jaar tot bloei te brengen en er zaad van 
te kunnen winnen, zooals bijna alle Oenothera-we rkers gedaan heb- 
ben. Overblijvende planten, om van hoornen maar niet te spreken, 
hebben dikwijls eenige jaren noodig voor de zaailingen in bloei 
komen en produceeren soms ook. weinig zaden, zoodat het begrijpe- 
lijk is, dat zij minder in trek zijn geweest. 
De bloeiperiode der éénjarige planten is vrij kort, een paar maan- 
den, en het zaad, dat na zelfbestuiving van éénjarige bastaarden 
wordt gewonnen uit verschillende vruchten, zaait men gewoonlijk 
gemengd uit, daarbij aannemend, dat de splitsingsverhoudingen con- 
stant zijn, zoodat het voor de verhoudingsgetallen der phaenotypen 
niet veel uitmaakt, of men zaad van de eerste of van een maand 
later gerijpte vruchten heeft verzameld. Waarschijnlijk is in vele 
