800 
de overige factoren belangrijk minder heterozygotisch is dan de Fl. 
Duidelijk is liet in ieder geval, dat voor de factoren voor de waslaag 
geen onafhankelijke Mendelsplitsing heeft plaats gehad, en dat de 
verhoudingen in de verschillende zaaiingen nog sterker uiteenloopen 
dan die van rood en groen (Zie tabel III). 
Er bestaat een merkbare afstooting tusschen de factoren voor den 
rooden bladrand en die voor de waslaag. Dat komt het best uit, 
als men nagaat, hoeveel roode en groene exemplaren er zijn zonder 
was. Het aantal roode is daarbij, met uitzondering van de vierde 
zaaiing, steeds het grootste, soms 2 a 3 maal zoo groot, gemiddeld 
1,78 maal, terwijl toch de verhouding rood tot groen oorspronkelijk 
1,15 : 1 was en door de iets grootere sterfte onder de groene exem- 
plaren niet verder verschoven is dan 1,30:1. 
Het aantal staminodiën. 
C. indica heeft twee staminodiën. Bij enkele bloemen echter vindt 
men nog een aanduiding van een derde in den vorm van een rood 
draadje, dat meestal slechts enkele millimeters lang is. C. glauca 
heeft steeds drie staminodiën. De Fl der kruising heeft er 3 en de 
overgroote meerderheid der F2 eveneens 3. 
Het aantal planten met 2 of 2 a 3 staminodiën wisselt in de 
verschillende zaaiingen vrij sterk, de drie laatste leverden er veel 
meer op dan de vier eerste. Voor de planten met twee en drie 
staminodiën zouden verschillen in de uitwendige omstandigheden de 
oorzaak kunnen zijn, voor die met uitsluitend twee echter is dat 
m inde r waa rsch ij n 1 ij k . 
TABEL IV Het aantal staminodiën der F 2. 
Zaaiing 
Aantal staminodiën 
drie 
drie a vier 
drie a twee 
twee 
1 
56 
6 
1 
1 
2 
27 
4 
2 
0 
3 
131 
3 
6 
0 
4 
44 
0 
4 
1 
5 
157 
8 
9 
4 
6 
113 
3 
10 
1 
7 
67 
6 
6 
2 
Totaal . . . . 
595 
30 
38 
9 
