803 
gelijk verdeeld zijn over de planten met groene bladen en die met 
rooden bladrand. Dit is echter niet het geval. Zoowel de meeste 
korte als de meeste lange bloemen vindt men bij de groenbladige 
individuen, waarvan dus de variabiliteit grooter is. (Zie tabel VII). 
In tabel Vil is aangegeven het aantal planten, dat gemiddeld 
62 — 63, 64 — 65 enz. mM, bloemlengte heeft. De variatiebreedte 
bedraagt voor de roodrandige planten 66 -90 mM., voor de groene 
62 — 96. Dit verschil, 10 mM., is niet zoo heel groot, maar wel 
groot is het verschil in de aantallen exemplaren aan de beide uiter- 
sten. Er zijn 18 planten, die gemiddeld minder dan 70 mM. sta- 
minodiënlengte hebben en daarvan zijn er slechts 5 met een rooden 
bladrand. Deze verhouding van rood: groen als 5:13 of 1 : 2,6 
wijkt af van de verhouding der totaal aantallen roode en groene 
planten, die 79:77 of praktisch 1 : 1 is. Voor de planten, wier 
gemiddelde meer dan 87 mM. bedraagt, nl. dat van C. glauca, is 
de verhouding roodrandig: groen 2:5 = 1 : 2,5, wat al evenzeer 
afwijkt. Er komt nog bij, dat die 5 exemplaren alle lichte bloemen 
bezitten, nl. 3 geel en 2 licht rood. 
Opmerkelijk is ook het groote aantal kleinbloemige planten onder 
die met gele bloemen, 8 van de 42 of 19,0 °/ 0 vertoonen een ge- 
middelde kleiner dan 70 rnM. Van de planten met roode bloemen 
zijn dat er 10 van de 114 of 8,8 %• Bij de grootouders was juist 
de kleine bloem rood en de gröote bloem geel. Scheidt men de 
roodbloemige planten weer in die met rooden bladrand en die 
zonder, dan hebben in verhouding de groene meer dan dubbel 
zooveel kleinbloemige exemplaren, nl. 5 van de 35 of 14,3% tegen 
5 van de 79 roodrandige of 6,3 %. 
Bloemkleur. 
Al naar de intensiteit van het rood in de bloemen der F2 kan 
men gemakkelijk vijf of zes verschillende tinten onderscheiden. Het 
geel is minder variëerend en vertoont niet meer dan drie duidelijk 
te herkennen schakeeringen. Daartusschen ligt nog een aantal oranje 
kleuren, zoodat de bepaling van het aantal factoren voor rood nog 
niet zoo gemakkelijk zal vallen. (Zie tabel VIII p. 804). 
De verhouding van de aantallen planten met roode en gele bloe- 
men wisselt van 2,1 : 1 tot 4,79 : 1 en diezelfde verhouding voor de 
groenbladige exemplaren van 0,35 : 1 tot 1,29 : 1, verschillen, die 
zóó groot zijn, dat een onafhankelijke Mendelsplitsing niet te beken- 
nen is voor de zaaiingen afzonderlijk, hoogstens voor het totaal der 
roode en niet roode (gele) bloemen. 
Indien men van tabel IV voor liet aantal staminodiën de vierde 
