824 
systolen geregistreerd. Dan werden 10 — 15 druppels digitalis dialy- 
satnm Dolaz onder de dij huid. ingespoten. 
Na de vergiftiging werden uren lang de curven op het beroete 
papier geregistreerd. Zoo kreeg ik een overzicht over den gang van 
de vergiftiging en kon ik tevens door het aanwenden van extra- 
prikkels het hart in de verschillende vergiftigingsstadia bestudeeren. 
B. Het vergiftigingsbeeld van digitalis. 
Wanneer we spreken van het vergiftigingsbeeld, dat we bij een 
kikkerhart waarnemen, na inspuiting met digitalis, dan bedoelen we 
daarmee de reactie van het hart op zulk een dosis die aanleiding 
geeft tot verstoringen van het rhythme en ten slotte tot een hart- 
stilstand. Dit vergiftigingsbeeld kunnen we indeelen in 3 stadia : 
1. Het begin van de vergiftiging, waarin nog het ongestoorde nor- 
male rhythme blijft bestaan met dien verstande, dat elke impuls 
van den sinus venosus door alle hartafdeelingen met een contractie 
wordt beantwoord. 2. Stadium der rhythmeverstoringen. Dit stadium 
vangt dikwijls aan met een kameralternans, die daarna overgaat in 
halveering van het kamerrhythme of groepvorming, daarna herhaal- 
delijk alternans der gehalveerde kamersystolen, dan verdere halvee- 
ringen van het kamerrhythme. De halveering van het boezemrhythme 
treedt later op dan de halveering van het kamerrhythme. 3. Stadium 
der groepen van Luciani, meestal overgaand in afzonderlijk staande 
kamersystolen (b.v. op ongeveer 16 boezemsy stolen 1 systole van 
de kamer). Daarna treedt een stilstand in van de kamer. Dit zijn 
de 3 stadia van het vergiftigingsbeeld, zooals dat zich aan de kamer 
vertoont. Na den stilstand van de 'kamer pulseeren de boezems nog 
door óf in het normale óf in liet gehalveerde rhythme óf in bigeminus- 
groepen, terwijl wisselingen tusschen deze rhythmen herhaaldelijk 
voorkomen. 
1. Eerste stadium. De frequentie van den hartslag neemt lang- 
zaam af. De systolische ontlediging van de kamer wordt meer vol- 
komen. We zien de kamer gedurende de systolen zich tot een klein 
wit bolletje samentrekken. De duur van liet a— v interval neemt toe, 
tegen het einde van dit stadium neemt de hoogte der systolen be- 
langrijk af. We nemen tevens een duidelijke afname van de prikkel- 
baarheid van de kamerspier waar. Prikkels, die vóór de inspuiting 
in het begin der diastole een extrasystole opleverden, moeten 15 min. 
erna óf versterkt worden óf later in de hartperiode worden aange- 
wend om hetzelfde resultaat op te leveren. Fig. 1 geeft weer de 
