825 
/l/l/lJlA/l/Wl/l 
7 — z/ — 1 — 11—1 — v — i — 1 — i — ir~ t ir / — y — ? — r 
Fig. 1. 
suspensiecurven van een kikkerhart in het eerste stadium der ver- 
giftiging. Bij 1 wordt een extraprikkel aan de kamerbasis toegediend 
tegen het einde der diastole. Er ontstaat geen extrasystole van de 
kamer, doch wel van den boezem. Gedurende de compensatoire panze 
wordt bij 2 de prikkel herhaald, maar op een oogenblik, waarop 
de kamer ongestoord doorpnlseerend niet in systole zon zijn over- 
gegaan. Daarom volgt op deze extrasj stele een compensatoire pauze. 
Als ik bij 3 en 4 hetzelfde experiment herhaal, maar nu de 2 r,e 
extraprikkel bij 4 met een geringe speelruimte aanwend op een 
oogenblik, dat de kamer normaliter ook een systole zou hebben 
opgeleverd, ontstaat er een extrasystole, die niet door een compen- 
satoire pauze gevolgd wordt. Daar vóór de injectie met digitalis door 
een zwakkeren prikkel op de basis van de kamer in het begin der 
diastole prompt een extrasystole van de kamer ontstond, is hiermee 
duidelijk de afname van de prikkelbaarheid van de kamerspier na 
de vergiftiging aangetoond. Tevens leert deze proef ons, dat een 
extrasystole van de kamer alleen dan door een compensatoire pauze 
gevolgd wordt, wanneer de extraprikkel geheel buiten de pbysiolo- 
gisehe prikkelperiode valt. 
Het eerste stadium kan op verschillende manieren in het 2 de over- 
gaan. Meestal gaat het rhythme der normale even hooge sy stolen 
over in alternans. De groote systole van een alternanspaar is dan 
grooter, de kleine kleiner dan de systolen van het normale rhythme. 
In Fig. 2 is zulk een overgang afgebeeld, Fig. 3 vertoont een alternans, 
waarin de kleine systole verlaat optreedt ten gevolge van een duidelijke 
verlenging van het n — v interval. Hierdoor wordt de afstand tusschen 
het begin van een groote kamersystole tot het begin van de daarop- 
volgende kleine kamersystole belangrijk grooter dan de afstand van 
het begin van een kleine kamersystole tot de daaropvolgende groote. 
De alternans duurt nu eens heel kort, dan weer langer en gaat dan 
over in hal veering van liet kamerrhythme-. Ook kan de alternans geheel 
ontbreken, zoodat dan het normale kamerrhythme direct in het 
