846 
(SLyg r= w i (fq; — '//ƒ> q;h + (Xf b ?« ) 
ÖXb 
(2) 
of wanneer we in beide vergelijkingen den laatsten term weglaten, 
omdat deze bij integratie over S verdwijnt, daar we aan de grens 
de potentialen niet veranderen en ook de ladingen niet verschuiven 
() f dL 1 [/ g'' 
óL x V'g = — 
Oq; 
dxk V dqik y 
6Ly g — widqi -f- (qbi — qib) wVóxi 
ÖL. I /q 
Voor ~ — bereken ik \/g (q mn — q nm ) g mk g m 
dqik 
Schrijven we 
Dan is 
qab qba — tyab 
gay- g^ y h — I py j 
L, == — |-lp™”lp m? 
yvjj 
dqik 
= V g 4 
qd 
En het variatie principe geeft ons 
Ki = - 
tybi™ L 
wi 
y'fi 
d[/g\pki 
dxk 
lil 
(B) 
( C ) 
Uit tyai leid ik af een nieuwen tensor 
tp* y- J 
rp y yy , 
voor (A =\= v 
Vg 
ip* yy — o 
De ii ,v’ stellen juist de 2 andere indices dan g,v voor en wel zóó, 
dat f door een even aantal verwisselingen in de volgorde 
1, 2, 3, 4, gebracht kan worden. 
Volgens (A) hebben we 
d [/ g ip 
ah 
= 0 
'XL 
(B) 
om den spannings- energie tensor te vinden gaan we weer te werk 
als Prof. Lorentz. 
We berekenen het linkerlid van 1, wanneer we het geheele 
electromagnetische veld en de ladingen over een standvastig bedrag 
óx c in de x c richting verschuiven. Met gebruikmaking van ( B ) en 
(■ C ) vinden we uit (1) en (2) 
