1033 
volgens een kromme van den graad 2 X 37 = 74, welke 14- 
voudige punten heeft in de snijpunten van en [3*. Dus zijn en 
14-voudige krommen van V'v, en bedraagt de graad van Wy 
37 + 2 X'14 = 65. 
De cotangentiale punten van P beschrijven een oppervlak . 
Dit wordt door een oppervlak P, behalve volgens (t\ gesneden 
volgens een kromme van den graad 2 X 72 = 144, welke 32-voudige 
punten heeft in de snijpnuten van P en p. Dus zijn en p 32-voudige 
krommen van Sy, en bedraagt de graad van ^y 72-1-2X32 = 136. 
Physiologie. — De Heer van Rijnberk biedt eene mededeeling aan van 
den Heer S. de Boer; „De houw en overdekking der roinp- 
dermatomen bij de kat.” 
(Mede aangeboden door den Heer Winkler). 
Reeds door de onderzoekingen van Eckhard is het gebleken, dat 
twee aangrenzende dermatomen elkaar voor een gedeelte overdekken. 
De mate, waarin deze overdekking [ilaats vindt, kon tot nu toe 
alleen door berekeningen worden vastgesteld. Door het experiment 
was dit nog niet mogelijk, omdat bij éénzelfde dier nog nimmer 
twee aangrenzende deianatomen met phjsiologische onderzoekings- 
methoden bepaald waren. De meest gevolgde isolatieinethode, waarbij 
kop- en staart waarts van één achter wortel twee werden doorgesiie- 
dén, sloot als vanzelf het bepalen van twee aangrenzende dermato- 
men uit. In 1911 echter vond Düsser de Barenne eene nieuwe 
methode ter bepaling der dermatomen. Deze methode berust hierop, 
dat bij locale \ergiftiging van het ruggeinerg bij de intredingsplaats 
van één achterwortel het bijbehoorende dermatoom, een uit drie 
soorten van verschijnselen bestaand syndroom vertoont, waartoe O.a. 
ook hyperreflexie behoort. Düsser de Barenne bedepte de intredings- 
plaats met een in gekleurde strychnineoplossing (17o) gedrenkt watje, 
dat tevoren was uitgeknepen. Het hy perretlectorische huidveld kon 
hij dan gemakkelijk afgrenzen. Volgens deze methode bepaalde 
Barenne o.a. de dermatomen van den achterpoot bij den hond en 
vond daarbij huidvelden, die overeenkwamen met de door Winkler 
en VAN Rijnberk volgens de isolatiemethode bepaalde dermatomen 
van den achterpoot bij dezelfde diersoort. Klessens bepaalde de 
dermatomen bij katten hoofdzakelijk volgens de strychnine-isolatie- 
methode. Hij maakte gebruik van de strychninemethode van Ddsser 
DE Barenne gecombineerd met de isolatiemethode. Hij sneed aan 
weerskanten van de bedepte wortel 1 of 2 wortels door. Zoo bepaalde 
