1043 
actiestroomen afvloeien naar het centrale zenuwstelsel. Men zou 
nu door middel van 2 snaargalvanometers deze actiestroomen moeten 
registreeren. Indien men nu, aldus prikkelend op één bepaalde 
plaats, actiestroomen kan afleiden van 2 opeenvolgende achterwortels, 
dan zou de overdekking ook experimenteel zijn aangetoond. Echter 
alleen als theoretisch denkschema, dat voor experimenteele invulling 
niet vatbaar is, heeft dit eenige waarde. De actiestroomen toch, die 
van één huidplaats afvloeien naar het centrale zenuwstelsel zijij zeker 
veel te klein, dan dat ze zouden kunnen worden afgeleid naar de 
snaargalvanometer. 
Langs een omweg echter heb ik in , mijn hiervoor beschreven 
experimenten wel bewezen, dat vanaf elk huidgedeelte minstens 
langs twee achterwortels, na prikkeling van één huidgedeelte, actie- 
stroomen moeten verloopen naar ihet centrale zenuwstelsel. Als ik 
toch bij de kat van Fig. 1 het wortelveld van thorakalis IX heb 
bepaald, dan verdwijnt het hyperreflectorische veld na doorsnijding 
van den achterwortel van thorakalis IX. Bedep ik dan het rugge- 
merg achter den achterwortel X, dan wordt een gedeelte van het 
wortelveld van thorakalis IX weer hyperreflectorisch (dit gedeelte is 
in de figuur gearceerd). Van dit gearceerde huidveld zullen dus na 
prillfltèling, zoowel langs den achterwortel van thoracalis IX als X, 
actiestroomen afvloeien naar het centrale zenuwstelsel. 
Indien we een dermatoom isoleeren door aan weerszijden twee 
of drie achterwortels door te snijden, hoe is dan de verdeeling van 
de afzonderlijke radiculariën, waaruit elke achterwortel bestaat, over 
het bijbehoorend dermatoom? 
Door WiNKLER en Van Rijnberk werd bij de achterwortels gevon- 
den, dat als één enkele bundel intact gebleven was, de sensibiliteit 
over een veld bestaan bleef, dat naar vorm en uitbreiding niet te 
onderscheiden was van het veld, dat gevonden was na isoleering 
van den geheelen wortel. Düsser de Barenne bedepte de intredings- 
plaatsen van twee fila radicularia van één dorsalen wortel met 1 “/o 
strychnineoplossing en verkreeg dan het volledige strychninedermatoom. 
Ik heb opnieuw dit vraagstuk bestudeerd voor de strychnine- 
dermatomen. Wanneer we n.1. deze vraag willen oplossen, dan 
moeten we onze onderzoekingen richten op wortelvelden, die in 
hun vollen omvang voor den dag komen en in de tweede plaats 
moeten we zeker zijn, dat de aangewende prikkel streng lokaal 
kan worden aangewend. De strychnineisolatiemethode kan aan deze 
beide eischen zooveel mogelijk voldoen. Ik ging hierbij eerst op 
andere wijze te werk als Düsser de Barenne en richtte mijn onder- 
67 
Verslagen der Afdeeling Matuurk. Dl. XXIV. A^. 1915/16. 
