1046 
Fig. 8. 
dermatomen. Want ook van de strjchninederinatoinen is men van 
deze volledigheid niet steeds zeker. Karikatuarvorming komt ook 
hierbij ddcwijls voor. Zoo komen deze dermatomen dikwijls slecht 
te voorschijn aan den ventralen kant en tevens is de randzóne 
meermalen onvolledig of afwezig. En ’t is juist deze randzóne, 
waarin het verschil in grootte zit tusschen het veld van den geheelen 
wortel en de uiterste radicnlariën. 
In elk geval schijnt uit de resultaten van mijne proeven de 
gevolgtrekking gerechtvaardigd, dat het dermatoom geen eenheid is, 
maar opgebouwd is uit afzonderlijke in cranio-caudale richting achter 
elkander gerangschikte worteibundeltjes-gebieden, welke elkander 
sterk, doch niet geheel overdekken. 
LITERATUUR. 
WiNKLER and Van Rijnberk : On function and structure of the trunkdermatoma. 
Koninkl. Akad. v. Wetensch. te Amsterdam. Proceedings of the meeting of Satur- 
day Nov 30. 1901, page 266. 
Dusser de Rarenne ; Die Strychninewirkung auf das Zuntralnervensystem. 
Folia Neuro-Biologica Bd. V. No. 4. 1911, seite 342. 
WiNKLER and Van Rijnrerk: Experimental researches on the segmental inner- 
vation of the skin in dogs. Koninkl. Akadcmie v. Wetensch. te Amsterdam. 
Proceedings of the meeting of Salurday June 25. 1910 page 270. 
J. Klessens ; De uitbreidingsvelden der ruggemergszenuwen in de huid der kat 
bepaald met de strychnine-isolatie-methode. Akademiseh proefschrift. Amsterdam 1913. 
.1 . Klessens : Form and function of the truncdermatoma tested by the strychnine 
segmentzone. Proc. of Kon Akad. v. Wetensch. te Amsterdam. 23 Nov. 1912. 
Ricco en Mugrini: Archivio di Fisiologia 1910. 
