1049 
en d-j door een kleine verandering in de hoeksnelheid van die 
waarden veel kunnen gaan afwijken). De vergelijkingen gaan dan 
over in : 
2r 4r^ — 2a* 
+ 77=^==^Q 
= -(- 
m \ 
+ a)*(r4 (ij) 
ré-^ 
.. . e* / 
p,-l-2tori> — to*(r+p ) = — ( — 
m y 
«* (p 
2topj = - ^ 
m ar 
rd'. 
2r 
<P 
1 
Ir* 
+93 
+ 
4r*-2a* 
V'r‘‘-\~d 
1 p,+p, 
4r* 
31^ 3^, z, — z 
16+ 
31/3^ 
Sr' 
^ + ' 
16+ ' 8+ 
Stelt men nog: 
9i+93 = «’ Qi—Q,=^^ =fi, ^j— 2r,=:d, 
dan komt men, gebruik makende van de vergelijkingen (2) tot: 
a 4 - 2(0 rn — oi^ a =z 
151/3-8 
rn 
4(31/3—1) 
2ü> a = O 
— 2(0 rep — (O* ^ = 
15 1/3 
r + 
(ƒ + 
r(^4~2(o ^ = 
31/3 
4(31/3 — 1) 
roi'^ep 
31/3 — 1 
(O*/? 
4(31/3-1) 
3 1/3—4 
(o*y = O 
(o*(f = O 
(3) 
(4) 
( 5 ) 
( 6 ) 
4(3 1/3-1) 
Hieruit zullen we de zes hoofdtrillingswijzen van het systeem 
bepalen. We nemen aan, dat alle grootheden den tijd slechts in den 
factor bevatten, waardoor de differentiaalvergelijkingen (3) tot (6) 
overgaan in gewone lineaire vergelijkingen, die we in dezelfde 
volgorde met (3') tot (6') zullen aanduiden. De determinanten van 
de stelsels (3') en (4') en de vergelijkingen (5') en (6') zelf leveren 
ons dan de zes waarden voor n op. Bij elke waarde van n berekenen 
we uit de verkregen vergelijkingen (3') en (4') de complexe ver- 
houdingen tusschen rji en a, rq^ en en kennen dan den trillings- 
vorm. Zoo vinden we: 
